Animal Collective – Centipede Hz
Mocht je je ooit als kind hebben afgevraagd hoe het klinkt wanneer een duizendpoot muziek gaat maken, dan kun je eindelijk gerust zijn. Centipede Hz van Animal Collective levert het antwoord.
Het negende album van de experimentele indiepopband uit de VS is wederom een kakofonie aan geluiden die op wonderbaarlijke wijze prachtige popliedjes vormen. Uit alle hoeken komen geluiden, samples van vervlogen radioshows, exploderende theremins, golven aan op holgeslagen percussionisten.
Je kunt het zo gek niet bedenken of het komt voorbij gerend op Centipede Hz. Daarmee is Animal Collective wel weer een stuk minder toegankelijk dan op Merriweather Post Pavillion, een van de lievelingetjes van de wereldwijde muziekpers in 2009. Het collectief doet duidelijk niet aan concessies in het creatieve proces.
In de eerste vier nummers al rolt het kwartet in een brede variatie aan stijlen en een lawine aan tonen over de luisteraar heen. Zo klinkt Today’s Supernatural alsof de band simultaan vier verschillende kermisattracties in de studio heeft afgespeeld om een opgepompt strijdlied op te nemen.
Achtbaan
Het daarop volgende rusteloze, hectische en vreemdsoortige Beatleske Oh Rosie dat daar op volgt lijkt dan zelfs een rustpunt. Het is een achtbaan die de duizendpoot (centipede) op alle mogelijke manieren door de ether trekt om daar flarden van verloren radio op te pikken en tot popjuweeltjes te vormen.
Voor veel mensen waarschijnlijk het equivalent van lawaai, maar voor de mensen die de rust nemen om de onrust tot zich te laten wellicht de beste achtbaan rit van hun leven. En een duidelijk beeld van hoe de duizendpoot klinkt als hij door een sampler heen loopt.
Animal Collective staat op 1 november in Vredenburg Leidsche Rijn, Utrecht.
| Beoordeling: |
Startpagina