The Crookes – Hold Fast
Een band die een hommage brengt aan The Smiths, dat is in het moderne Engeland eerder regel dan uitzondering. Maar een band die een hommage brengt aan een van de vreemdste albums aller tijden, Beach Boys' Party!, dat zie je zelden.
The Crookes doet het allebei. De vier heren uit Sheffield maken typisch Britse gitaarpop met een klein randje fifties-rock-'n’-roll en doowop en een heleboel Morrissey en Marr. Hold Fast is het tweede album van de band, klokt op een bescheiden 33 minuten en bevat tien songs. De duidelijk ster van het gezelschap is zanger George Waite.
Hij beschikt over een buitengewoon prettige, warme stem, waarmee hij kundig en dynamisch emoties oproept. De meeste Engelse gitaarbandjes beschikken niet over zo een getalenteerd zanger en daarmee heeft The Crookes een klein stapje voor op zijn genregenoten. De liedjes vallen echter wel weer steevast in de middelmoot.
Stuk voor stuk zijn ze niet verkeerd, maar memorabel wordt het nooit. Het album bevat geen duidelijke uitschieter met hitpotentie, met name omdat de heren nergens een echt goed refrein laten horen. Hoogtepunten zijn eerste single Afterglow, de blue-eyed soul van American Girls en The Cooler King.
Feestgangers
Laatstgenoemde is de hommage aan Beach Boys' Party! (met daarop de Beach Boys-uitvoering van Barbara Ann), compleet met luidruchtige feestgangers, slecht gespeelde percussie en koortjes. Vreemd genoeg komen de heren er ook nog prima mee weg en breekt de track het album precies op de goeie plek.
Hold Fast eindigt met I Love You Bridge, waarop zanger Waite enkel begeleid door overstuurde gitaar nog een laatste keer doet waar hij goed in is; zingen. Een prima afsluiter voor een prima album. Prima, want fantastisch is het allemaal nog lang niet. Daar is het simpelweg te algemeen voor, hommage aan The Beach Boys of niet.
Door: NU.nl/Peter Muijsenberg| Beoordeling: |
Startpagina