Shaking Godspeed – Hoera
Eind 2010 stelden wij dat het voor Shaking Godspeed wel eens een pittige opgave kon worden om een opvolger voor te maken voor Awe; een compromisloos debuut dat de indruk wekte dat het trio een schimmige deal met de duivel had gesloten.
Dat vermoeden wordt bij de eerste beluistering meteen bevestigd; de drie heren uit de Achterhoek hebben hun ziel verkocht in ruil voor rock, soul en roll. In de basis is er weinig veranderd sinds de eerste EP Shaking Godspeed op Quadrofoon Records en de eerste langspeler Awe bij Suburban Records.
Gitaar, orgel/bas en drums creëren een pompende kolk van soul, psychedelica en blues waarin de luisteraar vanaf de eerste toon wordt meegetrokken. Op Hoera slaagt het drietal er echter beter in om de energie van de liveshows over te brengen, mede door de productie die erg open en schoon is en de band erg natuurlijk laat klinken.
Twee jaar intensief touren heeft van de band bovendien een hechtere machine gemaakt, die op speelsere en lossere wijze omgaat met de aloude bluesriff. Net als bij The Jon Spencer Blues Explosion wordt die doorspekt met punkrauwheid en soul, waar Shaking Godspeed dan zelf nog een hardrocklaag aan toevoegt.
Afwisseling
Af en toe komt de hoekigheid van Queens Of The Stone Age voorbij, hier en daar lijken leden van The Stooges een paar seconden mee te spelen of rent punkband The Cramps de studio in en uit. Momenten die zich binnen enkele minuten binnen een nummer afspelen, want in de composities lijkt afwisseling het hoofdthema.
Daardoor is Hoera een breder en gevarieerder album dan zijn voorganger, met nota bene elf werken die elk het beste van Awe overtreffen. Die voorganger wordt hier neergezet als een plaat die enkel de potentie van de band toonde en die hier in volle bloei wordt getoond. Goede deal met de duivel, in de naam van de vader, de zoon en de Shaking Godspeed; Hoera!
| Beoordeling: |
Startpagina