Field Music – Plumb
Vaak zijn er albums waarbij je na een paar keer luisteren nummers gaat skippen, omdat je ze toch niet zo leuk vindt. Maar er zijn van die albums waarop je niks kunt overslaan, vanwege de continuïteit. Plumb van Field Music is er zo een.
De broers Peter en David Brewis vormen het spil van de uit Sunderland afkomstige band Field Music. De broers komen uit dezelfde stad als The Futureheads (waarvan Peter ooit de drummer was) en Field Music deelde verder muzikanten met nog zo’n populaire britpopband uit het verleden decennium, Maxïmo Park.
Muzikaal komt Field Music echter weinig overeen met deze twee bevriende bands. Wel vertoont het duo opvallende overeenkomsten met de Nieuw-Zeelandse postpunkband Split Enz, rondom de broers Neil en Tim Finn. Vooral de combinatie van inventiviteit en geestige popliedjes is datgene wat de twee bindt.
Maar ook de zang gelijkt op momenten op elkaar. Het experiment staat op Plumb echter niet meer voorop, zoals op zijn voorganger Field Music (Measure). Waar Field Music op dat album twintig nummers over twee schijfjes uitsmeerde, levert de band hier zestien ultracompacte liedjes af binnen een tijdsbestek van slechts 35 minuten.
Verbindingsstukken
Als losstaande liedjes werken dan ook niet alle nummers op Plumb even goed, maar tezamen vormen ze een verhaal. Een geheel, waarbij de losse delen soms slechts dienen als verbindingsstukken. Waar sommige individuele liedjes dus niet zo sterk zijn, blijken ze echter onmisbaar voor het geheel. Alsof Plumb één heel lang nummer is.
Toch zijn er ook songs die prima werken buiten de context van het album. Het puntige gitaarliedje Is This The Place? bijvoorbeeld, het funky New Town of het Manic Street Preachers-achtige (I Keep Thinking About) A New Thing. Field Music dwingt de luisteraar indirect om het gehele schijfje in één zit af te luisteren.
| Beoordeling: |
Startpagina