Ringo Starr – Ringo 2012

"The worst it ever was, was wonderful", zingt Ringo Starr op zijn zeventiende studioalbum Ringo 2012. Konden we dat maar over het muzikale oeuvre van de beste man zeggen.

Nu heeft Ringo prima albums gemaakt in het verleden en dan met name in de jaren zeventig, toen de andere Beatles en mensen als Linda McCartney en Billy Preston nog gastbijdrages verzorgden op zijn platen. Die tijden zijn uiteraard al lang voorbij. Toch maakte hij in 2005 nog een heel prima album in de vorm van Choose Love.

De twee opvolgers, Liverpool 8 (2008) en Y Not (2010), waren echter beduidend minder. De voormalig Beatles-drummer laat zich op Ringo 2012 wederom omringen door fantastische muzikanten als Joe Walsh, Dave Stewart, Michael Bradford, Van Dyke Parks en Edgar Winter. Desondanks zet hij de lijn van de voorgangers voort.

Het was sowieso geen goede keuze van Ringo Starr om de plaat zelf te produceren, zeker niet als je een ervaren producer als Dave Stewart in de gelederen hebt (hij produceerde vorig jaar nog albums voor SuperHeavy, Joss Stone en zichzelf). Stewart had het album mogelijk naar een hoger plan kunnen tillen.

Prullenbak

Maar het is niet alleen de productie die onder de maat is. De liedjes zijn overwegend erg zwak en tamelijk simpel. Alsof Glen Ballard en Van Dyke Parks nog iets uit de prullenbak hebben gevist toen er een aanvraag van Ringo binnenkwam. Wonderful is het prijsnummer, gevolgd door Ringo’s zoveelste mijmering over zijn geboortestad.

Met slechts negen nummers en een speelduur van nog geen 29 minuten, lijkt Ringo niet eens de moeite genomen te hebben om een volwaardig album af te leveren. Als we in acht nemen dat twee nummers heropnames zijn (Wings, Step Lightly) en twee anderen covers (Think It Over, Rock Island Line) voelt dit als een halfbakken product.

Lees meer over: