Prinzhorn Dance School – Clay Class
Dat je als band nog steeds nieuwe, originele dingen kunt doen in een kleine bezetting en met de geijkte popinstrumenten, bewijst het Engelse Prinzhorn Dance School op hun tweede album Clay Class.
Prinzhorn Dance School bestaat uit gitarist Tobin Prinz en bassiste Suzi Horn, die beide ook de leadzang voor hun rekening nemen en wat op Clay Class voor drums door moet gaan. Vaak bestaan de drumpartijen namelijk enkel uit een basdrum die een doorlopend patroon speelt, met daarbij een spaarzame tom of snaredrum.
Het gitaar- en baswerk is al even minimalistisch. Staccato lijntjes die in de beste punkfunktraditie tegen elkaar in gaan, om enkele maten later weer samen op te trekken. Tel daarbij op de ietwat schreeuwerige, proclamerende cockneyzang van de beiden en het resultaat is kale, nerveuze en toch buitengewoon boeiende muziek.
Met deze spaarzame elementen weten ze nagenoeg het hele album de aandacht vast te houden en ze krijgen het zelfs voor elkaar om catchy te zijn. Songs als Usurper en single Seed Crop Harvest gaan je onder de huid zitten door hun haast mantra-achtige kwaliteiten.
Overbodig
Clay Class is wel een paar songs te lang. Met name de laatste twee tracks van het drie kwartier durende album lijken wat overbodig. Een half uur muziek was eigenlijk precies genoeg geweest.
Bij de indiekids en de liefhebbers van de betere dansbare gitaarmuziek zal Clay Class zonder meer in goede aarde vallen. Hoeveel albums ze met deze elementen boeiend kunnen houden valt echter nog te bezien. Het is ze in ieder geval al twee keer eerder gelukt.
| Beoordeling: |
Startpagina