François & The Atlas Mountains – E Volo Love
Indiekids hebben er weer een nieuwe lieveling bij: het uit Zuidwest-Frankrijk afkomstie François & The Atlas Mountains. E Volo Love (een palindroom) is diens buitengewoon prettige major-labeldebuut.
François & The Atlas Mountains is de eerste Franse act op het Domino-label – dat onder andere groot gemaakt werd door Franz Ferdinand en Arctic Monkeys – en is niet zozeer een band als wel een collectief van muzikanten rond liedjesschrijver en zanger François Marry. E Volo Love bevat elf songs die het met name van de ambiance moeten hebben.
En die is steengoed. Zacht tokkelende gitaren en minimalistisch percussie roepen samen met Marry's stereotypisch Franse, zuchtende zang een ontspannen, nazomerse sfeer op die knap het midden heeft tussen euforie en melancholie.
Marry zingt in zowel Frans als Engels en dat laatste met een charmant accent dat nergens stoort. De songs zijn op zich prima, maar ontzettend gedenkwaardig is er geen enkele. Daarentegen is dankzij de eerder genoemde ambiance en de typische elementen François & The Atlas Mountains wel uit duizenden te herkennen.
Minimaal
De productie mag haast geen naam hebben, zo minimaal is deze. Dat is in dit geval een goede keuze. De arrangementen zijn ook niet al te uitgebreid, hoewel er wel smaakvol met in de indiepop minder gangbare instrumenten als een accordeon en een sopraansax gewerkt wordt. Meer voorkomende elektronica als drummachines en synths steken ook de kop op.
Met François & The Atlas Mountains heeft Domino er een mooie act bij. Of het de hoogtes van de eerder genoemde topacts zal bereiken, valt te bezien, maar je kun er in ieder geval haast zeker van zijn dat de naam van Marry's band op vele festivalposters zal prijken deze zomer. En dat is dan meer dan verdiend.
| Beoordeling: |
Startpagina