Lisa Hannigan – Passenger
Fans van Damien Rice moeten het al een hele poos zonder hun idool stellen, maar de vrouwenstem die te horen was op zijn albums O en 9 is inmiddels aan haar tweede soloalbum toe.
Nadat de Ierse singer-songwriter Lisa Hannigan in 2007 opstapte als bandlid van Damien Rice, werd het stil rondom de zanger die samen met Hannigan een onverwachte hit scoorde met de droeve folkballade 9 Crimes.
Hoewel Rice de samenwerking "onverenigbaar" noemde, blijft nieuw werk van zijn kant jammerlijk uit.
Was Lisa Hannigan dan die drijvende kracht achter Damien Rice? Zijn muze, zijn katalysator of juist zijn klankbord? Wat het ook was, het lijkt er voorlopig niet op dat de twee weer samen zullen werken. Zeker niet nadat Hannigans solodebuut Sea Sew omarmd werd door critici en muziekliefhebbers alom.
Dat zal met Passenger niet anders zijn. Immers, meer nog dan zijn voorganger is Passenger een toegankelijke plaat, waarop folk- en popelementen naadloos samen worden gesmeed. Het hoopvol klinkende Home is een aantrekkelijke opener, die voor een breed publiek uitnodigend genoeg klinkt om de zangeres verder te ontdekken.
Gladgestreken
Dit zonder fans van het eerste uur te verliezen, want onder de gladgestreken toplaag bevinden zich prachtliedjes. Vooral op O Sleep, haar duet met Ray LaMontagne, laat Hannigan zich van haar sterkste kant horen. Haar breekbare vocalen doen meer dan eens denken aan die van Melanie (Safka, vooral bekend van de hit Ruby Tuesday).
Passenger klinkt tijdloos, onschuldig en soms zelfs ronduit lief. Denk aan Donovan zonder diens melancholie, Nick Drake zonder zijn donkere poëzie, Emmy-Lou Harris zonder haar expliciete sociale commentaar of KT Tunstall zonder overgeproduceerde pophits. Of gewoon als dat meisje met de mooie liedjes uit de band van Damien Rice.
| Beoordeling: |
Startpagina