Porcelain Raft – Strange Weekend
Dat je een album het best op je sterkst kunt openen, lijkt Porcelain Raft geheel te begrijpen. De mix van verlaten dansvloeren, shoegaze en melancholie van dreampop zet direct de oren op scherp.
Een voortkabbelende maar aanstekelijke beat, lagen aanin effecten en echo verpakte gitaren en het bezwerend herhalen van de titel Drifting In And Out trekt je eenvoudig het porseleinen vlot van Mauro Remiddi op. Het idee geboren dat dit weleens een bijzondere trip kon worden. En dat is het bij momenten ook.
De in Londen woonachtige Italiaan toont op zijn debuut dat met droge beats, galm, folkdrones en elektronische accenten zeer fijne dansbare pop valt te maken. In elkaar geknutseld aan de eigen keukentafel, net als Youth Lagoon – waar Strange Weekend het best mee valt te vergelijken – doet.
Met name Unless You Speak From Your Heart is een klein meesterwerk in detail, maar vooral in het on-poppy popgeluid. Net overstuurde toetsen, gortdroge hiphopbeat, alles overdreven uit of door de computer getrokken, maar wel vervormd tot een melodie waar Wham! mid-jaren tachtig jaloers op was geweest.
Eentonig
En daar over dan de pijnlijk melancholische falset van Remiddi. Een geladen stem, met een verhaal, zelfs als hij enkel hetzelfde herhaalt. Het nadeel is echter dat deze zelfde falset bij andere nummers juist gaat vervelen en het voortkabbelen van de muziek eentonig wordt.
Picture is zelfs zeurderig, een simpel popliedje waar om het interessant te maken maar een ruwe drumcomputer onder is gezet. Geen echte dieptepunten, maar wel genoeg om het geheel omlaag te trekken. Wil je optimaal genieten, moet je met je vinger bij de skipknop zitten om de zwaktes te ontwijken.
| Beoordeling: |
Startpagina