Gym Class Heroes – The Papercut Chronicles II
Het eerste deel van The Papercut Chronicles betekende de grote doorbraak voor de heren van Gym Class Heroes en lanceerde Travis McCoy als een charismatische leadman met een arsenaal aan luchtige en vooral doeltreffende raps.
Het doel van dit vervolg is dan ook het reproduceren van die succesformule. Het is met name de muzikale diversiteit van de groep die aanspraakt. Hun mix van akoestische rockelementen, poprefreinen en grappige raps kent een trouwe groep volgers in 2005. Maar de jaren daaropvolgend zijn een stuk minder geslaagd.
Tot ongenoegen van vele fans lijkt het geluid van de rap-rockers steeds verder weg te drijven uit de alternatieve hoek. De indiementaliteit waarmee de Gym Class Heroes doorbrak lijkt steeds vaker ruimte te moeten maken voor een zekere pop-sensibiliteit. En ook op de nieuwe plaat blijft deze tendens nog duidelijk hoorbaar.
Van de dertien nummers is bijna de helft voorzien van een goedkoop poprefreintje, beginnend bij de kinderlijke hook van Adam Levine (zanger Maroon 5) op de eerste single Stereo Hearts. Gelukkig wordt er ook voldoende tegenwicht geboden op The Papercut Chronicles Part II. De opzwepende opener Martyrial Girls geeft de plaat meteen een lekker rauw randje.
Afbreuk
Terwijl nummers als Holy Horseshit, Batman en Solo Discotheque het product naast de rockinvloeden ook nog eens een zekere gewichtigheid meegeven. Voor McCoy blijft de dynamiek tussen mannen en vrouwen nog steeds het favoriete onderwerp. Knap blijft de manier waarop hij zijn teksten luchtigheid meegeeft, die geen afbreuk doet aan de oprechtheid van de boodschap.
Al met al is The Papercut Chronicles II een waardige toevoeging aan de discografie van de groep. De emo-roots van de band zijn in de loop der tijd aangevuld met een zekere genegenheid voor catchy pophooks. En die combinatie klinkt helemaal zo gek nog niet.
| Beoordeling: |
Startpagina