Il Divo – Wicked Game
Toen Il Divo in 2004 debuteerde, waren Josh Groban en Andrea Bocelli diens enige concurrenten. Inmiddels is operapop een succesvolle niche, waarvan Il Divo één van de boegbeelden is. Het nieuwe album arriveert net op tijd voor de kerst.
Wicked Game is alweer het zesde album van het vocale kwartet, als we het kerstalbum meerekenen althans. Nadat Steve Mac voorganger The Promise uit 2008 volledig produceerde, keren de producers Per Magnusson en David Kreuger na een afwezigheid van vijf jaar weer terug. Ze werkten eerder mee aan het album Siempre.
Magnusson en Kreuger behoren tot de meest succesvolle Zweedse popproducers van het afgelopen decennium. Niet alleen produceerden en schreven de twee een paar van de grootste hits van Westlife, maar ook behaalden ze grote successen met hun producties voor Josh Groban, Celine Dion, Gareth Gates en Leona Lewis.
Ondanks de reputatie van de producers en de hier aanwezige covers – die vooral bekend zijn in het popdomein – is Wicked Game een minder luchtige plaat dan je zou verwachten. Zo is de Italiaanse vertaling van het door Chris Isaak beroemd gemaakte titelnummer significant dramatischer dan het lijzige en dromerige origineel.
Opmerkelijk
Het album bestaat voor de helft uit louter bekende melodieën; Llorando is een vertaling van Roy Orbisons Crying, Don’t Cry For Me Argentina een trefzekere cover van de Julie Covington-hit en Dov'è l'Amore een vocale bewerking van Barbers Adagio For Strings. Opmerkelijk zijn de vertalingen van The Frames en Shakespear’s Sister.
Verder biedt Wicked Game covers van Time To Say Goodbye en de filmhit Come What May (uit Luhrmanns Moulin Rouge!) plus twee speciaal voor Il Divo geschreven nummers. Middels Wicked Game toont Il Divo aan nog altijd een voortrekkersrol te vervullen (samen met Groban en Bocelli) voor acts als Il Volo, L.A. The Voices en Opera Familia.
| Beoordeling: |
Startpagina