Ed Laurie – Cathedral
Als je als muzikant genres combineert, hoop je dat het geheel meer wordt dan een simpele som van de delen. Engelse singer-songwriter Ed Laurie combineert muziekstijlen uit de hele wereld in zijn geluid. Met succes.
Laurie zegt wereldwijd familie te hebben en dat dit feit hem bloot heeft gesteld aan een grote verscheidenheid aan muziekstijlen die hij op zijn beurt geannexeerd heeft voor zijn eigen muziek. Als je naar derde album Cathedral luistert, dan kun je niet anders dan dat beamen.
Zijn basis ligt duidelijk in de Engelse singer-songwritertraditie, zowel tekstueel als melodisch, en een beetje bij Leonard Cohen. Zijn gitaarspel is daarentegen flamencoachtig. Maar wat het meeste opvalt en je ook het meeste bij zal blijven naar een luisterbeurt zijn de strijkers.
Die nemen namelijk naast Laurie's prettige stem een behoorlijke hoofdrol voor rekening. Melancholiek en soms op een bepaalde manier haast mariachi-achtig in klankkleur. Een prachtige, in moderne popmuziek weinig gehoorde manier van het gebruiken van strijkers.
Bezwerend
Bovendien zijn alle songs goed. Hoogtepunten zijn Still No Sign Of Al, naar eigen zeggen de initiator van het album, en laatste song Cathedral, een bezwerend, zeven minuten durend samenspel tussen Laurie's lyrische stem en de al even lyrische strijkers.
Cathedral is daarmee een topalbum van een singer-songwriter in optima forma. Met meer van dit soort albums zou Laurie zo maar eens uit kunnen groeien tot een cultheld.
| Beoordeling: |
Startpagina