Peaking Lights – 936
Amerikaans echtpaar Aaron Coyes en Indra Dunis maken onder de naam Peaking Lights trippy lo-fi popmuziek met duidelijke dubinvloeden. Een ietwat bizarre mix die in de basis verrassend prima werkt. 936 is hun tweede album.
Het idee van het mengen van dubeffecten met Westerse popmuziek is niet nieuw. Meest in het oog springende voorbeeld is Bauhaus, en dan met name hun debuutsingle Bela Lugosi's Dead.
De muziek van Peaking Lights is echter een stuk minder donker dan die van Bauhaus; 936 bevat geen vleermuizen, legendarische Dracula-acteurs of andere gothiek. Klanktechnisch klinkt het geheel wel heel wat meer basgericht en zompiger.
Ook ritmisch leent Peaking Lights veel van Bauhaus. De drumpartijen – of wat daar voor door moet gaan – zijn veelal quasi-reggae of krautrockachtig. Daaroverheen weven de twee een dik, lo-fi geluidstapijt met synthesizers, basgitaren en af een toen een gitaarpartij.
Eenzijdig
Het probleem zit echter in het beperkte zangtalent van zangeres Dunis. Haar zangpartijen zijn nogal eenzijdig en niet overal even zuiver. Dit gekoppeld met de constant herhalende, soms haast minimal-achtige muziek op 936 – waar juist de zang een verschil zou kunnen maken – is het niet overal even boeiend.
Wat in de basis een goed idee is, wordt hier dus helaas minder dan briljant uitgevoerd. Uniek en eigenzinnig is het wel, maar het valt een beetje tussen wal en het schip. Niet reggae genoeg voor de dubliefhebber, net niet goed genoeg voor de lo-fi-freak.
| Beoordeling: |
Startpagina