Carter Tanton - Freeclouds
"I need just a little time to sing you a line that you won’t soon forget", zingt Carter Tanton in Murderous Joy, de eerste van tien nummers op zijn nieuwe album. Tien nummers waarin hij zich naast moderne singer-songwriters als Kurt Vile en The War On Drugs.
Net als deze combineert hij kleine ambachtelijke liedjes met experiment en is hij niet bang om in andere wateren te vissen voor zijn geluid. Elektronica en lagen aan effecten verrijken zijn losse en ontspannen geluid. Nadeel alleen is dat Tanton af en toe problemen heeft in het doseren van zijn huisvlijt.
Als of hij alle ideeën die hij voor drie albums in zijn hoofd had in een plaat kwijt moest. Zo kon de dub-reggae laag onder Future Sound in theorie best leuk zijn, maar in praktijk verzuipt het liedje erin.
Net als de mix van shoegaze en pompende drumcomputer in Landliness de kern helemaal verbergt. Tanton wil daar te veel, terwijl hij juist zijn kracht toont in de momenten waar hij het minst doet.
Achtergrond
Murderous Joy, Gauze Of Song en Saturday zijn juist zo sterk omdat zijn stem en het liedje centraal staan. Nog steeds met lagen aan echos en galm toegevoegd, slijpende gitaar op de achtergrond of een onplaatsbare beat, maar hier in dienst van de alternatieve folkpop en niet naar de voorgrond geduwd.
Het lijkt net alsof Tanton zijn eigen werk niet waardig genoeg vindt en het daarom maar begraaft in experiment, laag, reverb en echo. Dat is echter geheel onterecht, hij heeft genoeg zinnen op zijn mars die aanhaken, genoeg kracht in zijn stem om te raken. Dit bewijst hij volop met de momenten die hij wel doseert en keuzes maakt.
| Beoordeling: |
Startpagina