Loch Lomond – Little Me Will Start A Storm
Loch Lomond is een van de velen uitgestrekte meren in Schotland. Een licht rimpelige groen-blauwe vlakte, die op de diepere stukken tegen dreigend zwart aan kleurt.
Een veel toepasselijkere naam had het Portlandse sextet zich niet kunnen aanmeten. Hoewel Portland ver verwijderd ligt van de Hooglanden, is de link naar Schotland meer dan de naam alleen. De Amerikanen combineren americana met elementen uit de Keltische folktraditie. Een bedrieglijk liefelijk geluid is het resultaat.
Op het eerste gehoor is de indiefolk van het zestal rustig, innemend. Weliswaar zeer gelaagd, maar ingetogen. Bij nadere beluistering blijkt er haast voortdurend een dreiging te spelen. Net als bij die ogenschijnlijke rustige maar diepe meren.
Harmonische samenzang, basklarinet, theremin, hier en daar een zingende zaag, strijkers, mandoline en opgejaagde percussie vormen de basis van het eigenzinnige geluid. Een geluid dat in de eerste nummers het best te omschrijven valt als Arcade Fire zonder netstroom.
Even gelaagd, even groots in melodie en vorm alleen dat akoestisch. Blue Lead Fences, waar de plaat mee begint, zou zo een kleine indiepop hit kunnen worden. Vanaf Tic wordt echter meer de folk opgezocht, waarmee de band meer naar stadsgenoten The Decemberists verschuift in geluid.
Hypnose
Maar daarin even pakkend, gelaagd, maar kleiner in aanpak. Belangrijke rol daarin speelt de stem van Ritchie Young. Zijn even heldere als donkere stem kan innemend en hypnotiserend tegelijkertijd werken, zoals in Alice Left With Stockings And Earrings.
Hierin zien we een derde gezicht van de band. Een meer dromerige dronefolk, die in deze afsluiter enorm goed werkt. Helaas is dat niet in alle stukken het geval, waar diepte ontbreekt. Dat zijn de zeldzame minder momenten in Little Me Will Start A Storm, die helaas wel de vaart uit de plaat halen.
| Beoordeling: |
Startpagina