Jason Derülo – Future History
Met de titel van zijn tweede album lijkt R&B-zanger Jason Derülo te impliceren dat zijn liedjes de tand des tijds niet zullen doorstaan. Een terechte observatie, want Future History bevat weinig gedenkwaardige popliedjes.
Future History gaat van start met Don’t Wanna Go Home, dat het refreintje van de Caribische traditional Day Dah Light (in 1957 beroemd geworden als Banana Boat Song, in de versie van Harry Belafonte) koppelt aan de jaren negentig-househit Show Me Love van Robin S. Het past geheel in de eurohouse-opleving van dit moment.
Voor een aantal andere nummers maakt Derülo eveneens gebruik van reeds bestaande liedjes. Zo wordt Toto’s popklassieker Africa onder leiding van Lady Gaga-producer RedOne afgeslacht en hergebruikt in het verder volledig homogene Fight For You. Net zo generiek als de rest van het album overigens.
Pakkende popliedjes als Be Careful, Make It Up As We Go, Givin’ Up, Bleed Out en X zijn vakkundig in elkaar gesleuteld door songwriters en producers die hun sporen allang verdiend hebben. Het resultaat klinkt echter veel te gefabriceerd en formulematig. De nummers hadden ook niet misstaan bij Usher, Chris Brown of Rihanna.
Onderbelicht
Het enige waarmee Jason Derülo zich weet te onderscheiden op Future History, is zijn stem. En zelfs die heeft op sommige nummers zoveel bewerkingen ondergaan dat de kwaliteit van zijn vocalen over de gehele breedte van de plaat onderbelicht blijft. Maar misschien heeft dat een reden.
Overigens staan er ook beslist een aantal hele aardige nummers op Future History. Het luchtige radioliedje It Girl is het voornaamste voorbeeld, maar ook Breathing, Pick Up The Pieces en That’s My Shhh, dat doet denken aan oude slowjams van R. Kelly. Derülo klinkt wellicht futuristisch, maar leunt ondertussen vooral op de relatief recente pophistorie.
| Beoordeling: |
Startpagina