M83 – Hurry Up, We're Dreaming
Episch is een woord dat tegenwoordig – met name in zijn Engelse vorm – te pas en te onpas gebruikt wordt om iets te beschrijven. Zelden is het echter zo goed van toepassing als ter beschrijving van M83's zesde album Hurry Up, We're Dreaming.
M83 is een pseudoniem en de band van Franse zanger/gitarist Anthony Gonzalez. Hurry U,p We're Dreaming bevat symfonisch aandoende pop met name opgebouwd uit gigantische, breed uitwaaierende muren van synthesizers met daarover Gonzalezs moderne, ietwat klagende stem.
Het album is een dubbelalbum en bevat in totaal 22 composities die eigenlijk net op één schijfje zouden passen. De keuze voor twee schijfjes is daarmee waarschijnlijk vooral een esthetische keuze.
Wat Gonzalez en kornuiten hier vooral lijken te willen is een album maken dat refereert aan de klassieke symfonische albums uit de jaren zeventig en tachtig. Dit lukt aardig, maar helaas is het met name allemaal net niet melodisch genoeg om aan deze albums te kunnen tippen.
Energie
Men slaagt er wel in om een bepaalde spanning op te bouwen en die de gehele lengte vast te houden. Een knappe prestatie, maar de constante barrage van epiek en sonisch geweld maakt het wel een album dat behoorlijk wat energie vraagt van de luisteraar.
Ook is het zo'n album waar individuele liedjes eigenlijk op zichzelf moeilijk overeind zouden blijven, ze moeten het hebben van het geheel. En dat geheel is boeiend, maar echt heel erg indrukwekkend is het nergens. Alle ingrediënten zijn aanwezig, maar een betere uitwerking en een wat strakkere focus waren prettig geweest.
| Beoordeling: |
Startpagina