King Crimson - Discipline (2011 Reissue)
Dat was even wennen voor alle King Crimson-fans in 1981. Na een afwezigheid van zeven jaar was plotseling ook het typische Britse proggeluid verdwenen. De meest innovatieve progressieve rockband had zichzelf weer opnieuw uitgevonden.
Niemand rekende na 1974 nog op een terugkeer van King Crimson. Maar de wegen van Robert Fripp zijn ondoorgrondelijk. En zo kon het gebeuren dat Fripp met enkel Bill Bruford als oudgediende terugkeerde met een band die in eerste instantie de naam Discipline droeg.
Uiteindelijk werd dat slechts de titel van een van de meest succesvolle comebackplaten uit de proggeschiedenis. Onder leiding van een ijzersterke ritmesectie met Tony Levin en Bill Bruford, wist met name Adrian Belew het grote verschil te maken in de nieuwe King Crimson-sound.
Belew kwam net terug van het Zappa-avontuur en wist dus wat discipline behelst in de popmuziek. Het is niet voor niets dan veel tracks van dit album terug te vinden zijn op zijn huidige playlist tijdens de Power Trio-tournee. Maar uiteindelijk gaan natuurlijk alle credits naar Fripp.
Sprookjestafferelen
Ook hij veranderde niet alleen zijn gitaarspel voor de rest van zijn carrière, maar ook de algehele sfeer rondom Crimson. Weg waren de Britse sprookjestafferelen en de mellotron. Dat is op zich ook niet zo vreemd met twee nieuwe Amerikanen in je groep.
Het album Discipline is weliswaar duizelingwekkend en een wiskundige benadering van muziek, de sfeer is heel open en opgewekt. Een absoluut contrast met de vorige Crimson-platen. Thans is het album weer helemaal opgepoetst door Steve Wilson (Porcupine Tree, Blackfield) op de manier zoals hij dat ook met onder andere Lizard heeft gedaan.
Opknapbeurt
Dat is tien jaar na de laatste opknapbeurt. Het resultaat is wederom verbluffend, hoewel er in tegenstelling tot de vorige remasters geen nieuw instrumentarium te horen is. Daarvoor was het combo te klein en bovendien was er minder ruimte voor improvisatie waardoor alles wat de op plaat moest komen ook op de plaat terecht kwam.
Op de dvd vinden we verschillende afspeelversies van het album en alternatieve mixen. Wilson weet precies de sfeer van Crimson in de jaren tachtig te pakken en laat je alle hoeken van de kamer zien. Ook is er beeldmateriaal te vinden van het BBC-programma The Old Grey Whistle Test met een hilarische playback-act van Elephant Talk. Niet te missen voor de Crimson-liefhebbers.
| Beoordeling: |
Startpagina