Noel Gallagher – Noel Gallagher’s High Flying Birds
Fans van de Britse rockband Oasis rouwden om het verlies van ‘hun’ band, toen deze in 2009 definitief uit elkaar ging. Maar het glas is half vol, want de breuk leverde twee sterke debuutalbums op. Eerst dat van Beady Eye, nu die van Noel Gallagher.
Voluit heet zijn band Noel Gallagher’s High Flying Birds, naar een nummer van Jefferson Airplane. Zoals Gallagher al met de bandnaam en albumtitel aangeeft, is hij de spin in het web. Niet langer is hij de liedjesschrijver voor zijn nukkige broertje en zijn band. Noel Gallagher heeft de touwtjes zelf in handen en dat pakt goed uit.
Toch zijn er nog duidelijke sporen van Gallaghers verleden met Oasis. Zo produceerde hij het album samen met Dave Sardy, eerder verantwoordelijk voor de productie van de Oasis-albums Don’t Believe The Truth en Dig Out Your Soul. Het liedje Stop The Clocks was zelfs oorspronkelijk geschreven voor Oasis.
Omdat Noel Gallagher de voornaamste auteur was van Oasis-liedjes, is het natuurlijk ook logisch dat zijn nieuwe materiaal in het verlengde liggen van wat hij met Oasis maakte. Echter, waar Liam Gallaghers Beady Eye even sonisch klinkt als de albumtitel doet vermoeden, komt Noel voor de dag met een veel opener geluid.
Ontypisch
Maar ook met veel mooiere en meer ambachtelijke liedjes, als Everybody’s On The Run, Dream On, If I Had A Gun…, AKA… What A Life! en (I Wanna Live In A Dream In My) Record Machine. Allen veelal met weelderige orkestbegeleiding, harmonieuze samenzang en (voor Oasis) ontypische accenten als blazers en zangkoren.
Wanneer je het debuut van Beady Eye en dat van Noel Gallagher’s High Flying Birds na elkaar luistert, wordt al gauw evident wat de individuele kracht van de broertjes Gallagher is en waarom juist dát zo goed werkte bij Oasis. Maar ook los van elkaar blijkt het te werken, al wint de nuance het duidelijk van brute kracht. 1-0 voor Noel.
| Beoordeling: |
Startpagina