Florian Wolff – The Nature Of Things

Toen Florian Wolff in 2008 zijn debuutalbum Catching Up, Standing Still uitbracht, was hij nog een groentje in de Nederlandse muziekwereld. Inmiddels heeft hij een goede reputatie opgebouwd, maar groen is hij nog steeds.

Dat komt dan ook op volledig tot uiting op The Nature Of Things. De titel van het album zegt het eigenlijk al; Florian Wolff is begaan met de natuur. De verpakking van het album – die overigens niet in je cd-rekje past, maar als kunstwerk dient – is gefabriceerd van gerecycled papier en bedrukt met milieuvriendelijke inkt.

Verwacht echter geen belerende woorden over hoe de mens met de natuur omgaat. Wellicht dat Florian Wolff in zijn vrije tijd net zo’n grote bomenknuffelaar is als Sting, maar Wolff valt je tenminste niet lastig met zijn milieuactivisme. Gelukkig wel met goede liedjes, waaraan (net als het artwork) duidelijk veel aandacht is besteed.

So Far, So Good is niet de opener die dit album verdient, hoewel het liedje verderop op de plaat niet misstaan had. Nummers als het zorgeloze Trampoline, het opgewekte Up & Over en het dromerige Taste The Sun (met een glansrol voor Eefje de Visser) waren geschikter geweest om dit album in te luiden.

Afleiden

Florian Wolff slaagt erin alles organisch te laten klinken, zelfs de elektronische instrumenten op nummers als Trampoline en The Question Is Why. De productie is bij vlagen indrukwekkend, maar leidt soms een beetje de aandacht af van de liedjes. Op andere momenten complimenteert het de nummers, zoals het Beirut-achtige I Might As Well.

Waar Wolff wel voor moet waken is zijn eigenheid. The Nature Of Things is muzikaal en productioneel een product van zijn tijd, maar gelijkenissen met Coldplay (Into You) en Jack Johnson (The Moon Is Out) zijn overduidelijk. Nu zijn die artiesten nog lang niet over hun houdbaarheidsdatum heen, dus de duurzaamheid van de liedjes is gegarandeerd.

Lees meer over:
Tip de redactie