Chickenfoot – III
De bandnaam klinkt wat sullig, maar achter Chickenfoot gaan de oude Van Halen-maatjes Sammy Hagar en Michael Anthony, Red Hot Chili Peppers-drummer Chad Smith en befaamd gitaarvirtuoos Joe Satriani schuil. Samen maken deze grootheden een fijn vertrouwd potje rock.
De titel doet natuurlijk vermoeden dat dit alweer album nummer drie van de supergroep is, maar eigenlijk blijkt dit pas de tweede studioschijf te zijn. Een melig grapje van het kwartet dus, dat gerust typerend mag heten voor het collectieve karakter. Chickenfoot is nu eenmaal niet het type band dat je ernstig van je stuk gaat brengen.
Het illustere viertal levert doodgewoon oerdegelijke traditionele hardrock, in een prettig ontspannen sfeer waaruit blijkt dat men zich uitstekend bij elkaar op zijn gemak voelt.
Dat wil overigens niet zeggen dat deze lieden blind zijn voor de gebeurtenissen in de wereld om hen heen, getuige over de crisis handelende nummers als Dubai Blues en vooral Three And A Half Letters. Het doet echter niets af aan de grondig levenslustige stemming op de plaat.
Kleur
Met een tiental zeer gemakkelijk in het gehoor liggende stukken, die genoeg kleur krijgen door het kenmerkend rauwe, maar direct sympathieke stemgeluid van Hagar en het soms spetterende, maar vooral dienstige gitaarwerk van Satriani, is dit simpelweg voer voor ouwe rockers.
Is je behoefte aan klassieke hardrockgeluiden dit jaar dus nog niet genoeg bevredigd door het uitstekende laatste album van Whitesnake en de sterke tweede van Black Country Communion? Schroom je dan niet om III in huis te halen.
| Beoordeling: |
Startpagina