Erasure – Tomorrow’s World
Het is inmiddels 25 jaar geleden dat Erasure zijn eerste album Wonderland uitbracht. Indertijd hadden weinig mensen vertrouwen in de toekomst van het synthpopduo, dat inmiddels al aan zijn veertiende studioalbum Tomorrow’s World toe is.
Toegegeven, Vince Clarke en Andy Bell waren ook niet bijster origineel in termen van samenstelling en klank anno 1986. Erasure leek een herhaling van een formule die zich medio jaren tachtig al bewezen had in de vorm van Pet Shop Boys, Dollar, OMD, Eurythmics, Modern Talking en Clarke’s eigen Yazoo, met Alison Moyet.
Los van het continue succes van Neil Tennant en Chris Lowe, was Erasure de enige synthpopband uit de jaren tachtig die overeind bleef in het daaropvolgende decennium. En ook in deze nieuwe eeuw klinkt Erasure alles behalve gedateerd. Op dit album zit Frankmusik achter de knoppen, die al remixen maakte voor Lady Gaga, Mika en Alphabeat.
Gecombineerd met de op de dansvloer gerichte producties, groeien de composities van Clarke en Bell (met diens pakkende refreintjes) uit tot infectieuze radiohits annex knallende clubkneiters als Be With You, What Will I Say When You’re Gone?, A Whole Lotta Love Run Riot, I Lose Myself en Then I Go Twisting.
Herkenbaar
Opvallend tussen alle glimmende discotheekdeuntjes is het verrassend soulvolle You’ve Got To Save Me Right Now en het haast R&B-achtige When I Start To (Break It All Down). Bell en Clarke blijven echter herkenbaar, zij het op het liedje Just When I Thought It Was Ending iets meer dan op de overige stukken.
Gebruik van analoge synthesizers levert her en der geluiden op die we nog kennen uit dansmuziek uit de voorgaande drie decennia. Het album bestaat uit slechts negen nummers met een totale speelduur van nog geen 32 minuten. Ook het materiaal op de bonus-cd van de deluxe-editie is erg spaarzaam, maar Erasure bewijst nog steeds mee te tellen.
| Beoordeling: |
Startpagina