Anathema – Falling Deeper
Hoewel Anathema zich in de loop der jaren voortdurend heeft ontwikkeld en vernieuwd, is Falling Deeper misschien wel het meest verrassende album van de band tot nu toe.
Met We’re Here Because We’re Here, de door Steven Wilson geproduceerde voorganger van Falling Deeper, sloeg Anathema een andere weg in. Een weg die zich voornamelijk laat kenmerken door een optimistischer geluid. Niet onverdienstelijk; het album werd onder andere uitgeroepen tot Classic Rock’s Prog Album of the Year.
De band, die ruim twintig jaar geleden begon als uitgesproken doommetalformatie, koos ervoor om op het door Daniel Cavanagh zelf geproduceerde Falling Deeper een aantal van hun bekendste en mooiste nummers opnieuw uit te voeren, met als basis een vleugel en een 26-koppige strijkerssectie.
Hoewel de band binnen het oorspronkelijke genre met deze opvolger waarschijnlijk niet aan de verwachtingen van de fans van het eerste uur voldoet, is het inhoudelijk een meesterwerkje. De nummers zijn overwegend instrumentaal, met als uitzondering een gastoptreden van zangeres Anneke van Giersbergen in het nummer Everwake.
Betoverend
Het album is een aaneenschakeling van betoverende arrangementen. De oorspronkelijke nummers zijn qua melodielijnen nog steeds heel herkenbaar, maar zo smaakvol en verfijnd uitgevoerd dat het bij vlagen een haast spirituele ervaring is.
Falling Deeper heeft in de verste verte niets meer te maken met de doommetal die de band oorspronkelijk maakte. Als je dat stempel loslaat, is het een prachtig, sfeervol album, dat door een breed publiek gewaardeerd kan – en zal – worden.
| Beoordeling: |
Startpagina