Dream Theater - A Dramatic Turn Of Events
A Dramatic Turn Of Events, de eerste Dream Theater-cd zonder oerlid Mike Portnoy: hoe zal dat gaan klinken? In zijn 25 jaren heeft de drummer en medeoprichter van de band immers altijd een flinke vinger in de pap wat betreft eigenlijk alles rondom de band.
Natuurlijk valt meteen de wisseling van de wacht op de drumstoel op. Opvolger Mike Mangini is een beest van een slagwerker en past muzikaal zeer goed bij de band. Zo aanwezig als Portnoy was, wordt het echter nooit.
Verder zijn de nummers minder voorzien van duizelingwekkende tempoveranderingen en wordt er vaker de tijd genomen om muzikale gedeeltes meer te laten ademen. En de metalkant van de Amerikaanse progressieve band is opeens veel meer naar de achterkant geschoven.
De cd heeft over de gehele linie daardoor een meer ingetogen karakter dan we gewend zijn. Alleen Build me up Bring me down, overigens zwaar leunend aan moderne metal, is echt zwaar. Natuurlijk komen er meer dan sporadisch wat stevige gitaarriffs voorbij, maar niets wat tere oortjes niet aankunnen.
Genieten
Hierdoor is Dream Theater weer echt een progressieve band geworden. Het heeft dan ook meerdere luisterbeurten nodig om echt te kunnen genieten van al het gebodene. Het tempo, over de gehele linie langzaam tot traag en nooit echt snel, is daar vooral van de boosdoener. Dit komt allemaal dus wel goed, maar het zorgt er wel voor dat het ten koste gaat van de variatie.
Nu zit een Dream Theater-album altijd wel vol met verassingen en dat is nu niet anders, maar er staan bijvoorbeeld ook nog eens twee pianoballads op. Dat is wat teveel van het goede. Maar uiteindelijk is het goed te concluderen dat de band na Portnoy kwalitatief niks ingeboet heeft en lijkt de toekomst veiliggesteld.
| Beoordeling: |
Lees meer over dit onderwerp
-
10/07/2011
Vooral een hoop gitaargeweld op derde dag Bospop
- 05/10/2009 Dream Theater wil geen achtergrondmuziek maken
- 23/06/2009 Dream Theater - Black Clouds & Silver Linings
Startpagina