Middleman – Spinning Plates
Het uit Leeds afkomstige Middleman combineert rap-met-Engelse-tongval met rock en elektronica, met als resultaat spannende en frisse popmuziek. Spinning Plates is het debuutalbum.
Er is één naam die bij menig luisteraar meteen te binnen zal schieten bij eerste beluistering: The Streets. Frontman Andy Craven-Griffiths klinkt op de coupletten haast als een kopie van Mike Skinner. De refreinen hebben echter weinig met The Streets van doen.
Waar Skinner vaak zeurderig zingt, scandeert Craven-Griffiths catchy zinnen waarvan velen niet zouden misstaan als spreekkoor in een Engels voetbalstadion. Het klassieke poprefrein, maar dan met meer feromonen.
Muzikaal bedient Middleman zich van elektronica, gecombineerd met harde gitaren en daadwerkelijk akoestisch uitgevoerde, vaak breakbeatachtige drums. Men zet op de meeste songs een ietwat donkere sfeer neer. Hiermee vormt de muziek het perfecte compliment voor de teksten die veelal over het desolate, uitzichtloze bestaan van veel minder welgestelde Engelse jongeren gaan.
Verdeling
Hoogtepunten zijn titelsong Spinning Plates, Can't Hold Me Down met een sterk, festivalklaar refrein en het prettig melancholische Clipped Wings. De beste songs staan, zoals zo vaak, op de eerste helft van het album. Een betere verdeling wat prettig geweest.
Of Spinning Plates internationaal succes gaat brengen voor Middleman is echter de vraag, daar is het alles misschien te typisch Engels voor in zowel idee als uitvoering. Goed is het wel en daarmee is het een aanrader voor de liefhebber van de betere alternatieve hiphop. Alleen jammer van de buitengewoon onaantrekkelijke albumhoes.
| Beoordeling: |
Startpagina