Armin van Buuren – Mirage (The Remixes)

Krap een jaar na Armin van Buurens album Mirage verschijnt de plaat in volledig geremixte vorm als dubbel-cd. In zijn originele gedaante was Mirage al een prima dancealbum, maar deze nieuwe interpretaties van de trancenummers zijn overwegend interessanter.

Samen met Ferry Corsten en Tiësto zette Armin van Buuren Nederlandse trance op de kaart. En nog steeds weet Van Buuren het genre interessant te houden door samen te werken met allerlei vocalisten en met jong talent dat het genre voortbrengt, waaronder Ørjan Nilsen. Toch ligt de creatieve piek van de dancestijl al ettelijke jaren achter ons.

In dat licht was Mirage een sterk album, dat bovendien aansluiting vond bij een breed publiek, dankzij songs met Sophie Ellis-Bextor, Ana Criado en Owl City, alsmede vanwege de hulp van enkele popsongwriters. Met een twintigtal remixen en één nieuw nummer lokt Van Buuren mensen weer naar de dansvloer.

Producers als BT, Max Graham, Andy Moor, 16 Bit Lolitas en Sebastian Brandt meten de nummers van Mirage nieuwe jasjes aan, hoewel ze bijna allemaal te scharen zijn tot het subgenre progressive trance. Maar dan vaak net iets rauwer, smeriger en harder dan de originele mixen.

Conventioneel

De Avicii Remix van Drowning zet meteen de toon. Enkele hoogtepunten op schijf 1 zijn Feels So Good (Tristan Garner Remix), Youtopia (Blake Jarrell Remix), Virtual Friend (BT Remix) en de orkestrale uitvoering van This Light Between Us. De tweede cd is over de gehele linie aanzienlijk zwakker, mede vanwege de meer conventionele remixen.

Op het nieuwe nummer Neon Hero – met gastbijdragen van BBMak-zanger Christian Burns en rockact Bagga Bownz – tracht Van Buuren metal met trance samen te voegen, maar daarmee slaat de dj de plank mis. In een compactere configuratie zou dit remixalbum geslaagder zijn, maar voor tranceliefhebbers is het een welkome aanvulling.

Lees meer over:
Tip de redactie