Gardens And Villa – Gardens And Villa

Het Amerikaanse Gardens And Villa houdt het graag breed in het geluid. Op het eigen naamdragende debuut worden invloeden uit vijf decennia popgeschiedenis aangehaald. Van West Coast-pop tot funk, synthpop en new wave.

Gardens And Villa lijkt hiermee aan te sluiten bij bands als Foals, Grizzly Bear, Yeasayer en Beach House. Allemaal bands die Brian Wilson duidelijk als voorbeeld hebben en op basis daarvan zonnige en eigenwijze indiepop maken.

Maar met geen van deze bands is de groep uit Santa Barbara een-op-een te vergelijken. Zo draagt het geluid bij dit vijftal meer op synthpop en wordt de zomers volle vibe daar omheen gebouwd. Met behulp van panfluit, volle polyritmische drums, lichte klanken xylofoon en gelaagde zangpartijen.

Meest opvallende rol in deze dreampop krijgt echter de bas, die regelmatig geheel los komt in wilde funklijntjes. Met name in Orange Blossom, een van de hoogtepunten op deze plaat – wordt de sfeer juist bepaald door de discofunk baspartij waarop het steunt.

Lennon

Daarin herkennen we echter ook een andere liefde van de band, de britpop. De muzikale knipoog van Blur die ook bij deze vijf heren doorklinkt. Sunday Morning lijkt zelfs een ode aan een van de hoge heren van de Britse pop; John Lennon. Maar dit alles voortdurend binnen het palet van de dromerige indiepop.

En dat is juist hetgeen wat deze plaat zo aantrekkelijk maakt. Opent de plaat met new wave en synthpop in dreampopcoating in Black Hills (de hit voor de zomer), wordt direct daarop de blues in dezelfde coating gespoten. Een zeer brede diversiteit, die slechts zelden haar doel mist en zelfs dan nog verbaast.

Lees meer over:
Tip de redactie