The Breakers – The Breakers
Liefhebbers van oude rock en soul kunnen wederom hun hart ophalen met het derde album van de Deense band The Breakers. E Street Band-gitarist Little Steven had een dikke vinger in de pap op dit album, zowel als schrijver en producer. Dat heeft zich geloond.
Reken niet op grootse producties, zoals Steven Van Zandt ze in de jaren zeventig en tachtig maakte met Bruce Springsteen. Nee, het werk van The Breakers ligt dichterbij wat Van Zandt in de jaren zeventig deed met Southside Johnny & The Asbury Jukes – op het briljante album Hearts Of Stone – en in de jaren tachtig met zijn eigen band The Disciples Of Soul.
Zelfs rockproducer en mixer Bob Clearmountain, die gewerkt heeft met onder andere Bryan Adams, The Rolling Stones, Bon Jovi en The Corrs, weet een bepaalde rauwheid in de producties te behouden, met de vocalen prominent in de eindmix.
De stem van Toke Nisted doet overigens erg denken aan die van Rod Stewart en (dus) aan die van de jonge muzikant Jon Allen of zelfs ‘onze’ Waylon. Muzikaal gezien is dit album een pastiche op de volledige catalogus van platenlabel Staxx, maar daar kan Van Zandt goed mee uit de voeten.
Authentiek
Zo zijn er typische ‘soulstompers’ als Start The Show, Rainy Day en Temptations, maar ook de soulvolle ballads Forever’s A Long Time Ago en Union Street. En dat is nog maar de helft van het album; de andere helft staat vol met authentieke r&b en sixtiesrock, duidelijk afgekeken van The Rolling Stones en Van Morrison.
Ondanks een zeer degelijk eindproduct en de talloze jaren ervaring van Van Zandt en Clearmountain, blijft The Breakers echter een retroband. Maar wel een verdomd goede. Toch mist het de ongebreidelde hartstocht die Southside Johnny of Van Morrison in hun werk legden.
| Beoordeling: |
Startpagina