Waines – Sto
Mocht je ongelovig de wenkbrauwen optrekken bij de stelling dat garagerock, psychedelische blues en een moderne dansbare beat prima met elkaar kunnen samengaan, dan is Waines nu gekomen om je de blijde boodschap te brengen. Helemaal uit het diepe zuiden van Italië nog wel.
Met Sto, de opvolger van het al net zo eenvoudig en enigmatisch getitelde Stu, laat het drietal uit Palermo horen een even excentrieke als aanstekelijk frisse versie van het rockgeluid te hebben ontdekt.
Opener Turn It On grijpt je meteen bij de lurven met zijn simpele en energieke drumpatroon, gecombineerd met enthousiaste vocalen en stevig vervormde, geestverruimende gitaarklanken. Die lijken wonderlijk genoeg tegelijkertijd naar oeroude blues en hedendaagse rock te refereren.
Het zet de toon voor de rest van het album, dat echter voldoende verrassingen kent om te blijven bekoren. Zo is er al de tegendraadse stuiter bij het einde van het eerste liedje, de hallucinerende loop van Time Machine en de onverwachte, maar sterke overgang van Round Glasses naar Inner View.
Humoristisch
Met The Pot stapt men even af van het dansstramien voor een licht humoristisch, in garageblues gedrenkt stuk dat in de verte wel wat weg heeft van het recente werk van The Black Keys. Beide bands beheersen trouwens ook de kunst van het schijnbaar achteloos neerpennen van pakkende nummers.
Uiteindelijk eindigt het album echter niet minder wild dan het begint: iedereen die behoefte heeft aan een enerverend zomeralbum met wazige randjes, hoeft met deze plaat in de knuistjes dan ook niet verder te zoeken.
Waines speelt op 2 juli op Conincx Pop in Elsloo, 6 oktober in Tivoli in Utrecht en 7 oktober in Mezz in Breda.
| Beoordeling: |
Startpagina