Gavin Friday – Catholic
Het is zestien jaar geleden sinds het laatste solo-album van Gavin Friday. Niet dat de Ier in de tussentijd heeft stilgezeten. Hij werkte onder andere aan de score van The Boxer en Get Rich Or Die Trying en nam een bewerking van Peter En De Wolf op samen met Bono. Maar met Catholic keert hij terug naar de liedjes.
Verhalende werken, aansluitend in de traditie van Cohen tot Waits. De doorrookte stem heeft nog steeds een groots bereik, ondanks de zestien jaar aan “stilstand” sinds Shag Tobacco. Een kraak heldere rakende stem over rijke arrangementen, die veel weg hebben van de soundtracks waar hij de laatste jaren aan werkte.
Gevuld met strijkers en toetsen wordt een donkere sfeer neergezet, die hangt naar de begin jaren van de Ier, maar even goed aansluit bij de huidige tijden. Net als Edwyn Collins vorig jaar, lijkt Friday hier aan een tweede jeugd te zijn begonnen.
Een mogelijkheid geboden, ook omdat er zoveel jonge bandjes nu tappen in het geluid wat Virgin Prunes (Friday’s “eerste” band, ontstaan uit Lipton Village waarin ook Bono zijn carrière begon) begin jaren tachtig mede neerzette.
Vooruit
Maar Friday gaat verder dan dat. Muzikale ontwikkelingen uit de tussen liggende drie decennia zijn hem niet ontgaan en worden op subtiele wijze in zijn geluid verwerkt. En net als Collins laat de vijftiger daarmee veel tieners en twintigers achter zich.
Bouwend op zijn eigen verleden gaat hij namelijk verder om te komen tot een nieuw, authentiek geluid. Met een hang naar het verleden, maar met de blik vooruit.
| Beoordeling: |
Startpagina