Al maanden voordat Krezip officieel aangekondigd had uit elkaar te gaan, gonsde het gerucht door de wandelgangen dat leadzangeres en liedjesschrijfster Jacqueline Govaert een soloalbum uit zou brengen.

Een jaar na het afscheidsconcert van dat populaire bandje is het dan eindelijk zover.

Govaert heeft haar best gedaan om iedere gelijkenis met Krezip vakkundig te elimineren. Het enige dat op het album Good Life nog memoreert aan de meest succesvolle Tilburgse nederpopact sinds VOF De Kunst is het fraaie, breekbare stemgeluid van de zangeres in kwestie.

Hooverphonic

Aanvankelijk zou TMS – het productieteam achter het debuutalbum van Lisa Lois – de plaat van Jacqueline produceren. Via Voicst-zanger en hitschrijver Tjeerd Bomhof kwam ze in contact met Alex Callier van Hooverphonic, die voor de productie tekende.

Gehuld in een jaren ’60-jurk siert Jacqueline – achternaamloos – de hoes van haar eerste soloplaat. De sixties is tevens de kapstok waar dit album aan opgehangen is. Maar ditmaal geen soul, waar al zoveel zangeressen zich aan wagen dezer dagen. Gewoon pop.

Ironisch

Openingsnummer Overrated is in meerdere opzichten een aparte keuze als eerste single. Zij die geen sympathisanten waren van Krezip drijven de spot met de ironische titel. Het hoge kerstgehalte is evenzeer opmerkelijk midden in de zomer, hoe mistroostig deze dan ook eindigt.

Overrated is bovendien geen representatieve dwarsdoorsnede van Good Life. De daaropvolgende nummers (Dare To Lose, Hard To Disagree en Hold Your Fire) laten een meer volwassen pop-/rocksound horen, met fijnzinnigere arrangementen en zonder excessieve koortjes.

Onweerstaanbaar

Het aandoenlijke Forgive Me is een onweerstaanbaar radioliedje dat blijft groeien met meerdere luisterbeurten. Datzelfde geldt voor het lekker puntige rocknummer Finally In Love, de sensuele sixtiespop van No Never en het uiterst aangename titelnummer.

De liefhebbers van de Krezip-ballads krijgen toch een beetje hun zin. Jacqueline Govaert is tenslotte bekwaam in het schrijven van tranentrekkers. Het met Novastar geschreven Big World, het solitaire All I Want Is You en het lieflijke wiegeliedje Honey B onderstrepen dit.

Subtiliteit

Alex Callier verdient een dikke pluim voor zijn voortreffelijke productie. Waar Govaert de grote lijnen uittekent, kleurt Callier het geheel verder in. Hij voegt de Vlaamse subtiliteit toe die bij het Brabantse Krezip soms ontbrak.

Maar Jacqueline Govaert is allang niet meer dat rusteloze jongensachtige meisje dat we kennen van I Would Stay. Good Life is de kijk op de wereld door de ogen en oren van een jonge moeder. Kraamvisites waren zelden zo plezierig.

8/10