!!! - Strange Weather, Isn’t It?
Met het verlies van twee drummers in een kleine vier jaar mag het verwonderlijk heten dat !!! (uit te spreken als chk chk chk) muzikaal niet radicaal richting doom is verschoven. Zelfs de dood haalt de dansspirit niet uit de punkfunk van Nic Offer en kornuiten.
Op Strange Weather, Isn’t It? blijft de band er opgericht om de dansvoeten van de vloer te krijgen. Wel klinkt de vierde van het achtkoppige gezelschap een stuk desolater dan op voorganger Myth Takes uit 2007.
Daar spelen de muzikale keuzes een belangrijke rol. Zo zijn er op dit album meer techno invloeden terug te horen. Hierdoor krijgt Strange Weather, Isn’t It? een bleker en vooral kaler geluid.
Berlijn
Wellicht is dat de invloed die Berlijn heeft gehad op de band uit Sacramento. Een groot gedeelte van dit album is opgenomen in het huidige episch centrum van de dance en indie. Het heeft echter niet de plaat opgeleverd die de grote doorbraak naar het brede publiek zal bewerkstelligen noch een erg indrukwekkende plaat.
Veel van de nummers zijn namelijk erg vluchtig. Een stuk als Hollow is werkelijk zo leeg dat je tijdens beluistering het al bijna weer vergeten bent. Het lijkt een afgeroomde versie van Gwen Stefani.
En dat past !!! niet. Het zijn liedjes die wel aanzetten tot dansen, maar even snel vergeten worden als de one-nightstands die op de dansvloer ontstaan.
Tweede stem
Het zijn de minder dance-gerichte tracks die eruit springen. Steady As The Sidewalk Cracks is een van die hoogtepunten. Mede door de tweede stem van Shannon Funchess die het refreintje er helemaal uit tilt.
Maar dat legt ook meteen het manco van de rest van de plaat bloot. Achter Funchess verdwijnt de stem van Offer, die over de hele plaat al te ver naar achter in de mix staat, namelijk helemaal. Neemt niet weg dat dit exotische klinkende nummer zo een indie hit kan worden.
Bijl
Zetten we de botte bijl in deze plaat, dan blijven er een stuk of drie over die wellicht de tand des tijdkunnen doorstaan. Bovengenoemde Steady As The Sidewalk Cracks, AM/FM en Even Judas Gave Jesus A Kiss.
Wat deze drie opvallend genoeg verbindt is de treurnis, een donker wolkje in het geluid. Daar waar de andere zes luchtig en zelfs vluchtig klinken, lijkt hier een stukje reflectie van de overkomen ellende in terug te horen. En dat beklijft.
6/10
Startpagina