Efterklang - Magic Chairs
De verrassing is groot bij Magic Chairs als je Efterklang al een paar platen volgt. Hun eerste plaat voor 4AD is de eerste plaat waar de Deense band werkt volgens een traditioneel couplet – refrein methode.
Het lijken zowaar bijna popliedjes.
Bijna, want het blijft wel Efterklang. Blaasinstrumenten worden weer volop ingezet, de drijvende kracht ligt nog altijd in rauwe glitch en daar omheen wordt een heel landschap met traditionele en elektronische instrumenten geschilderd.
Pop
Maar daar waar bij Tripper en Parades (en alles daar tussenin op Leaf of het eigen label) Sigur Ros de vergelijking was en de Denen een haast klassieke aanpak hadden met lange vaak bombastische nummers, wordt hier eerder gedacht aan Grizzly Bear of The Dodos.
Polyritmische tracks geënt op traditionele pop- en folkstructuren. Maar wel nog steeds met het typische Efterklang-klankpalet.
Experiment
De ambient van Tripper is geheel verdwenen, zo ook de operettezang daar overheen. Wel gebleven is het experiment dat daar in zat. De Denen zijn geenszins van plan een voorspelbaar geluid neer te zetten. De gekozen popstructuur mag dan een beperkende zijn, de invulling is dat alles behalve.
Afrikaanse ritmes, bellen, opjagende drums in I Was Playing Drums, met daarover verschillende koortjes.
Handgeklap, droge beat een summier helder gitaartje en bezwerende lagen aan vocalen daarop gestapeld in Raincoats, langzaam maar gestaag opbouwend en opzwepend. Efterklang weet hoe een nummer te vullen met voortdurende uitdagingen voor het oor.
Magie
Toch is het jammer. Efterklang had op de eerdere twee platen heel sterk een eigen geluid te pakken. Een geluid dat nog erg te herkennen is op Magic Chairs, maar niet de magie heeft. Het zijn stuk voor stuk goede nummers, die stuk voor stuk hitjes kunnen zijn.
Toch blijft het gevoel te luisteren naar Efterklang-speelt-Grizzly-Bear. En in zekere zin doen ze dat beter dan de Amerikanen, aangezien er veel meer avontuur in de muziek plaatsvindt dan bij de heren beren.
Hinken
Eigenlijk is het luisteren naar deze plaat heel erg hinken op twee gedachten. Een verlangen terug naar de oudere Efterklang en een verlangen de oudere Efterklang niet te kennen om deze plaat in haar volle glorie te kunnen ervaren.
Dit is de plaat waar Efterklang groot mee gaat worden, maar ook de plaat waar veel Tripperfans af gaan haken. Nog steeds groots en bombastisch, maar nu wel pop.
7/10
Startpagina