Destine - Lightspeed

Als Nederlandse band moet je internationaal klinken. Althans, Nederlandse popmuziek kreeg altijd het verwijt dat er te nadrukkelijk een zogenaamde 'poldersound' aanwezig zou zijn. Destine heeft zich dat verwijt aangetrokken.

Slechts enkele bands in het verleden klonken daadwerkelijk ‘internationaal’ (denk aan Tower, Bloem de Ligny, Anouk) en dan heb je nog het rijtje dat ook nog eens succesvol was: Golden Earring, George Baker Selection, Diesel, Urban Dance Squad, 2 Unlimited, Vengaboys, Junkie XL en Esmée Denters.

Of Destine in het buitenland gaat opvallen tussen diens genregenoten moeten we nog maar zien, maar al bij de eerste luisterbeurt is er geen ontkennen aan dat het debuutalbum Lightspeed klinkt als een willekeurige Amerikaanse punkpopband.

Met Tilburg als uitvalsbasis weet Destine met precisie de sound van bands als Underoath, Simple Plan en Fall Out Boy te benaderen. Daarvoor was wel een tripje over de grote plas nodig.

Blauwdruk

Met producer James Paul Wisner (Paramore, New Found Glory) achter de knoppen komen songschrijver en zanger Robin van Loenen en zijn maten fris voor de dag. Wat meteen opvalt is de aandacht die Wisner geschonken heeft aan gitaargeluiden en harmonieën in de achtergrondzang.

Minpunt hiervan is dat Destine heel erg volgens een blauwdruk lijkt te werken van wat de beoogde doelgroep wil horen. Dit wordt verder doorgevoerd in de styling van de band en in het goed verzorgde artwork.

Voorzichtig

Er was als band lef voor nodig om te staan waar Destine nu staat. De jongens hebben er hard aan gewerkt en ze hebben hun nek uitgestoken om dit product te laten klinken zoals op Lightspeed gedocumenteerd is.

Toch klinkt Destine bovenal heel keurig en voorzichtig. Haast bang om uitglijers te maken. Alles is gedoseerd en met mate. De productie ligt er erg dik bovenop, wat zowel positief als negatief opgevat kan worden.

Meester

Positief, omdat Wisner en Destine duidelijk geprobeerd hebben het beste uit de catchy liedjes te halen. Negatief, omdat er niet specifiek voor gekozen is om een 'eigen geluid' te zoeken. Destine maakt zich juist meester van datgene wat al gedaan is.

Binnen Nederland is Destine daarin dan wel weer uniek. Het hele pakketje klopt. Wat nog ontbreekt tussen leuke liedjes als Stars, In Your Arms en Forget About Me is een eigen smoelwerk. Het lef dat achter deze band schuilgaat hoor je niet terug op de plaat. Wellicht bewust.

Hopelijk laat Destine op een volgend album meer van zichzelf zien. En dan het liefste het achterste van de tong. Het talent is in ieder geval aanwezig. Eerst wat meer materiaal bij elkaar sprokkelen, want Lightspeed bestaat ongeveer voor de helft uit eerder verschenen materiaal en dat is dan weer die Hollandse zuinigheid.

Wat vindt ú van deze cd? Laat het weten op NUjij.

7/10

Tip de redactie