Spoon – Transference
Spoon is zo’n band die eigenlijk nooit teleurstelt. Vanaf 1996 produceerde de band, Transference meegerekend, zeven nimmer teleurstellende platen.
Al is Transference wel even wennen. Waar de vorige langspeler, Ga Ga Ga Ga Ga, nog volstond met catchy nummertjes klinkt dit album weer een stuk experimenteler.
Opener Before Destruction zorgt niet voor een overdonderende binnenkomst. Met kleine en rustige stapjes loodst Britt Daniel de luisteraar zijn jongste levenswerk binnen.
Een ding waaraan een cd van Spoon altijd te herkennen zal zijn is de exentrieke stem van Daniel. Ontzettend breekbaar en gevoelig, perfect voor melancholisch werk, maar tegelijkertijd geschikt voor al het optimisme dat een album aankan.
Ook op Transference verveelt hij geen seconde. Door zich niet vast te pinnen op één toonsoort, gebruik te maken van galmen, effecten en meer, zingt hij met gemak heel het album aan elkaar.
Krachtig
De eerdergenoemde effecten geven een bijzondere sfeer mee aan de nummers. Het tempo ligt op Transference doorgaans vrij laag, maar met de juiste samples en echo’s houdt de cd er evengoed de vaart in.
Written In Reverse is een aangename verassing tussen de uitgeklede liedjes. Krachtig, opgefokt en ook nog eens de potentie om, zij het in alternatieve kringen, een bescheiden hitje te worden. Niet voor niets werd dit nummer voortijdig gelekt.
Climax
De nummers op Transference zijn allesbehalve standaard en na een paar luisterbeurten stuk voor stuk de moeite waard. I Saw The Light lijkt in eerste instantie een slechte beslissing, met piano en gitaar door elkaar, maar groeit langzamerhand naar een schitterend nummer met een uitgekiende climax.
Zo zitten er wel meer liedjes tussen die wat tijd nodig hebben om begrepen te worden, al zal het bij iedereen verschillen liggen hoe lang dit duurt en wat de uiteindelijke betekenis wordt.
Vriendschap
Na een bijzondere tocht die Spoon met Transference uitstippelt, is de niet zo moeilijke conclusie dat de band met dit album wederom een meesterwerkje aflevert. Geef je over aan een band die zichzelf uitkleedt, maar nooit naakt is.
Net als je denkt dat Spoon net zo goed een groep vrienden van je had kunnen zijn, verrassen ze weer met iets, al is het een klein galmpje, dat ze ondoorgrondelijk maakt. Maar laat Spoon ons eerst nog een tijdje verrassen. Die vriendschap komt later wel.
8/10
Startpagina