Het is toch wat met die scheidingsplaten. Blood On The Tracks, Rumours; albums die het diepte- en eindpunt van relaties markeren, maar tegelijkertijd breed gedragen worden als hoogtepunten in de muzikale carrières van Bob Dylan en Fleetwood Mac.

Niet onmogelijk dat End Times, de nieuwste Eels, hetzelfde zal vergaan.

Met de titel End Times zou het ook een apocalyptische thema-album waarin het bijbelse eind der tijden wordt bezongen met de nodige muzikale bombast kunnen zijn, maar het is een scheidingsalbum.

E brengt ons een plaat met tranen op de wangen, een overvloed aan misère, eenzaamheid en een gebroken hart.

Badkamer

Aan de hand van beeldende teksten schept E een wereld van een relatie waar geen redden meer aan is. Openingszin “She locked herself in the bathroom again/So I am pissing in the yard” uit A Line In The Dirt is daarvan een meesterlijk voorbeeld, maar staat daarin zeker niet alleen.

De klippen worden geschetst, maar ook de naweeën van de golf die erop kapot slaat in verlies en verlatenheid.

Eenzaamheid

In tegenstelling tot Hombro Lobo van vorig jaar heeft E de eenzaamheid ook in de studio opgezocht. De begeleiding is zelden uitgebreider dan gitaar of toetsen met als grootste uitzondering Gone Man, een schuddend rockabillynummer.

De kaalheid van de overige nummers maakt de plaat echter zo puur dat elke toon aankomt. Eels gaat terug tot de liedjes, slechts aangevuld met sfeergeluiden, een lichte bastoon of zachte slidegitaar en rustige - vaak afwezige - drums.

Destructie

Het is ellendig dat er eerst iets kapot moest, maar dat E er vervolgens deze schoonheid uit weet te bouwen bewijst eens te meer dat creativiteit en destructie niet zonder elkaar kunnen.

In My Younger Days, A Line In The Dirt, titelsong End Times en I Need A Mother zijn elk uitblinkers in het Eels-oeuvre. Uitmuntend in de summiere invulling die bij elke aanslag de luisteraar mee laat gaan in de pijn. Overdaad is niet aan Eels besteed, zeker niet op dit album.

Little Bird

Een overvloed aan ellende echter wel, want op afsluiter On My Feet na lijkt dit album voer voor psychoanalyse. High And Lonesome brengt ons zelfs alleen een donderstorm en in de verte wat onheilsklokken.

Het is treurnis op treurnis en is het dan ook te hopen dat End Times alleen naar E’s afgelopen relatie verwijst. Wellicht geen troost, maar met deze cd zijn er meer dan alleen de toegezongen kleine vogels in Little Bird die naar hem willen luisteren.

8/10