Atreyu - Congregation of the Damned

De debuutplaat van Atreyu dateert alweer uit 2002. Eigenlijk gaan ze nog verder terug, want drie jaar eerder verscheen er al een zelf uitgebrachte EP. De band ljikt steeds meer zijn draai te vinden bij het grote Hollywood.

Eerder stond de band onder contract bij het label Victory, maar na een overbodige best-of plaat werd hen vaarwel gezegd. Congregation of the Damned is de tweede plaat voor de nieuwe bazen.

De cd klinkt een stukje donkerder dan voorgangers, zij het vooral tekstueel. Een belangrijk anker blijft de vaan prominent aanwezige melodieuze inslag. Die wordt natuurlijk wel ondersteund door het nodige geschreeuw om het core te houden.

Klassieker

Het eerste nummer doet denken aan een vergeten klassieker uit de jaren dat hardrock furore maakte. Stop! Before It's Too Late And We've Destroyed It All is de in ieder geval niet al te korte titel.

Het blijkt een opstapje voor de rest van de plaat, waarin zanger Varkatzas vaker richting Van Halen en consorten kruipt. Wat dat betreft heeft producer Bob Marlette (Ozzy Osbourne, Airbourne) zijn stempel wel op de plaat gezet.

Mengelmoes

Misschien had hij er slim aan gedaan om het verleden te laten rusten. Wat ontstaat op Congregation of the Damned is een warrige mengelmoes van hardrock, screamo en metalcore. Daarbij weet het in geen een van de genres te pieken.

Gelukkig wordt het album beetje bij beetje beter naarmate het einde van de tracklist nadert. Black Days Begin heeft een paar heerlijke gitaarrifjes en ook met Storm To Pass en Ravenous is niets mis. Het voordeel van de melodieën en zangpartijen is dat het de band zo waar een beetje toegankelijk maakt.

Overeind

Feit is dan ook wel: Atreyu is een van de weinige screamo/metalcore bands die nog steeds overeind staat. Waar de meeste net zo snel vertrekken als dat ze arriveren blijven de Amerikanen met nieuwe platen komen.

Enige consistentie zou echter wel eens fijn zijn. Sinds de heren overstapten naar Hollywood is het allemaal net iets gepolijster en braver geworden. Dan kun je duizend keer "I will kill you" schreeuwen, maar is de geloofwaardigheid ver te zoeken.

6/10