Alec Ounsworth - Mo Beauty
Gezien de groep aan gastmuzikanten waar Alec Ounsworth, de frontman van Clap Your Hands Say Yeah, zijn eerste soloplaat heeft opgenomen, is het niet vreemd om een jazzplaat te verwachten.
De studio in New Orleans waar deze plaat is opgenomen zag een stroom aan jazzmuzikanten voorbij komen.
Ondanks de inzet van de gerenommeerde (studio)muzikanten is Mo Beauty voornamelijk een popplaat geworden. Hier en daar schemert de inzet van New Orleans door in de blaaspartijen, of de complexere dansende piano die knipoogt naar de nachtclub.
Maar nergens is het swingende jazz of zuigende blues die je zou verwachten met de namen op de pay-roll.
Waits
Heel even klinkt Ounsworth als Tom Waits die heeft getracht een popplaat te maken. Dit zijn dan ook de hoogtepunten van de plaat, Bones In The Grave en Holy, Holy, Holy Moses (Song For New Orleans).
Daarna ontaardt de plaat in (hoogdravende) bombastische pop, zoals dit jaar al eerder en veel beter gemaakt door Ramona Falls en Dirty Pojectors.
Geslepen
Niet dat het slechte muziek is. Arrangementen, de gelaagde partijen en de swing die in New Orleans in de indiepop is geslopen zijn technisch gezien goed geslepen. Leuk dansen, handen de lucht in en meewiegen op de tonen.
Maar daarna verwaaien die tonen net zo makkelijk. Niets beklijft. Een voordeel als je de plaat meerdere keren luistert, want je hebt telkens de indruk dat je het wel vaag kent maar niet dat je het eerder hebt gehoord. Alleen zal dat niet de bedoeling zijn.
Brei
Eigenlijk is Mo Beauty niet hoogdravend genoeg om echt bombastisch te zijn. Nergens wordt er echt doorgeblazen, en daardoor verwordt de cd een grote brei die niets memorabels achterlaat.
Hoewel het concept, jazzmusici die meewerken aan een popplaat, veelbelovend klinkt, blijft de uitvoering bij pop met ergens in de verte jazzinvloeden.
Dire Straits
Tegen het einde probeert Alec Ounsworth het nog goed te maken met Obscene Bee Queen #2. maar als je daar dan halverwege de indruk krijgt dat je naar Dire Straits op een zwak moment zit te luisteren is het tijd om iets anders te gaan doen.
De prachtige afsluiter When You Have No Eyes, een ballad van formaat en een van de weinige nummers die wel raken, ontgaat je dan helaas.
6/10
Startpagina