Brendan Benson - My Old, Familiar Friend

Na twee albums naast Jack White in The Raconteurs keert Brendan Benson deze zomer terug naar zijn solocarrière. Minder Led Zeppelin, meer Beatles, kortom zijn vierde powerpop-geboorte.

Dankzij de tussenstop met White zal My Old, Familiar Friend waarschijnlijk meer gaan verkopen dan de drie voorgangers bij elkaar.

Niet onterecht, daar het eerdere werk al meer aandacht had verdiend dan ze in verkoop hebben gekregen.

Benson is een begaafd liedjesschrijver, die de kunst van een nummer met een gevatte hoek beheerst.

Aandacht

Zo ook op deze plaat. Veel tracks blijven al bij eerste beluistering in je oor hangen. Al bij opener A Whole Lot Better zit je op het puntje van je stoel en met je hoofd mee te knikken. Big Star ligt meteen in de gedachten zonder als een kopie van de grondleggers van het genre te klinken.

Eyes On The Horizon doet je vervolgens meteen denken aan de beste band die het genre ooit heeft opgeleverd, The Posies. Maar dit zonder de behoefte om Benson uit te zetten en die te vervangen met een van hun albums. Je wilt verder luisteren.

Funk Brothers

Als het vervolgens in Garbage Day lijkt alsof powerpop wordt gespeeld door The Funk Brothers is de plaat klaar. Benson schildert op My Old, Familiar Friend met de muzikale invloeden uit de pop van de jaren ’50 tot nu.

Motown, The Beatles, Big Star, Joe Jackson, Teenage Fanclub, alles dat maar met pop met een hoek te maken heeft komt voorbij.

Plagiaat

Benson schuwt niet zijn invloeden te citeren, maar blijft ver weg van plagiaat. Hoewel bijna elk nummer wel doet denken aan de reuzen op wiens schouder hij staat, heeft de voormalig sidekick van Jack White een duidelijke eigen stempel die hij zet op de het geluid.

Toch mist het kracht. Dit met name door de grote afwisseling in de nummers. Doordat voor elk nummer een andere titaan wordt beklommen heeft de langspeler geen echte eenheid.

Het is een collectie van tien goede tracks, die even goed zou kunnen doorgaan voor een verzamelaar van het beste van tien totaal verschillende platen.

Radiohits

My Old, Familiar Friend bevat een aantal toppers, mogelijke radiohits; Misery, A Whole Lot Better en zo nog een paar. Dit is goede powerpop, die aandacht verdient.

Het is echter geen The Posies, Teenage Fanclub of Big Star. Maar niet iedereen kan subliem zijn. Wel het beste van dit moment.

7/10

Tip de redactie