Hush Arbors – Hush Arbors

Laat je niet afschrikken door de muur van vervaarlijke gitaarfuzz waarmee Keith Wood alias Hush Arbors je te gemoed treedt in opener ‘Water’.

Wie even de tijd neemt en de beste man beter leert kennen, bemerkt dat hij vriendelijker is dan je in eerste instantie vermoedt.

Met hoog falset en beschaafd akoestisch gitaarspel spoort Wood de luisteraar aan om hem rustig te volgen (Follow Closely en Rue Hollow). Vervolgens wordt er een fijn stukje rockende psychedelica opgediend met een uitwaaierende gitaarsolo die de grenzen van het bewustzijn opzoekt (Gone).

Drukte

Met een aanpak die nauw verwant is aan die van Six Organs Of Admittance wordt even tot rust gekomen (Bless You). Maar langzaamaan krijgt de repeterende tokkel bijval van een krasserige gitaarriff en allerhande geluiden die vanuit de diepte komen. En dan is het toch weer een drukte van jewelste.

Met een vriendelijkheid die The Beta Band niet zou misstaan, stellen zomerse pschychedelicaklanken de luisteraar daarna op z’n gemak (Sand en The Light). Hush Arbors wijst de toehoorder tot slot vriendelijk maar uitdrukkelijk de deur door zijn gitaar of Youngeske wijze toe te takelen. (WaterII).

Geestverruimend

En zo is de luisteraar na ruim een half uur weer terug op aarde. Hoewel Hush Arbors best een minder eenvormige toon mocht aanslaan, wist hij toch een fijn geestverruimend sfeertje te creeëren. Keith Wood mag met zijn onaardse freakfolk nog best een keer langskomen.

***

Luister hier naar Hush Arbors:

http://www.myspace.com/husharborsmusic

Tip de redactie