John Irving - Tot ik jou vind

Een jonge man gaat op zoek naar zichzelf nadat hij zijn hele leven is voorgelogen. Zoiets is niet makkelijk, want Tot ik jou vind is meer dan 800 pagina's lang.

Voor zo'n baksteen moet de lezer flink de mouwen opstropen. En ook geboeid blijven door de stijl van Irving, en dat is geen makkie. Irving is een verteller met fantasie, maar een echt spannende of verrassende schrijver is hij niet. En zo komt het dat zijn vaste schare fans verguld zullen zijn om zich dagen, of zelfs weken, onder te dompelen in de zieletocht van hoofdpersoon Jack Burns. Wie er niet door gegrepen wordt vanwege Irving's 'en toen en toen en toen'-modus, heeft er een kluif aan.

Rooie Buurt

Goed, een zieletocht dus. Jack is de zoon van Alice, die tatoeages zet als beroep. Jack's vader William verdween al snel uit haar leven nadat hij haar in gezegende omstandigheden had gebracht. Alice wil hem vinden, en sleept haar zoon mee op een reis door Noord-Europese landen, waar papa William wellicht te vinden zou zijn. Ze doen ook een tijdje Amsterdam aan, waar de clichés over de Rooie Buurt maar weer eens worden opgelepeld. Wellicht leuk voor wie deze buurt reuzenspannend want onbekend is, voor Hollanders is het allang gesneden koek.

Misbruik

Waar Jack ook komt, in Toronto, Amsterdam of andere Europese steden: hij heeft zo'n uitwerking op vrouwen dat ze allemaal met hem naar bed willen. En dat begint al op heel jonge leeftijd, inclusief op de Canadese kostschool waar hij jaren verblijft. Dat het knaapje daar niet ongeschonden uitkomt is begrijpelijk, maar wat het verhaal de das omdoet is dat het je als lezer niet bar veel kan schelen wat er in Jack omgaat. Dat komt door Irving's heen-en-weer gefiets tussen volstrekt bordkartonnen personages en juist weer merkwaardige karikaturen van mensen. Het verhaal krijgt een prettig soort van vaart als Jack in Hollywood succes krijgt in de filmindustrie, maar de onzichtbare vader blijft aan hem trekken, waarop Jack weer terugkeert naar Europa om verder te zoeken.

Moederfiguren

Tot Ik Jou Vind is autobiografisch, want Irving heeft zijn vader zelf nooit gekend. Dat zo'n persoonlijk boek dan toch merkwaardig afstandelijk blijft, ondanks de expliciete beschrijvingen van Jack's ervaringen, is opmerkelijk. In The World According to Jack heeft hij veel smorende moederfiguren om (en vooral over) hem heen, maar erg subiel brengt hij dat niet. Wellicht is Irving te veel bij zijn eigen belevingswereld gebleven qua verhaalopbouw, waarbij sommige mensen beter als vage schimmen in de herinnering kunnen blijven, en anderen met spot afgeschilderd worden om ze een plek te geven. Een verdedingsmechanisme dat begrijpelijk is, maar voor de lezer die niet wegloopt met Irving is het een ambigue leeservaring.

John Irving - Tot ik jou vind
Uitgeverij De Bezige Bij


Bestel dit boek direct (Engels):


Until I Find You
John Irving

Tip de redactie