Boekrecensie: Aimée de Jongh - De terugkeer van de wespendief

Mooi beeldverhaal in zwart-wit. Een strubbelende boekhandelaar moet afrekenen met zijn verleden. 4 sterren

Hoofdpersonage Simon Antonisse heeft een boekhandel geërfd die al generaties in de familie is. Het zijn zware tijden voor het boekenvak, en voor het oude winkeltje, dat hij met zijn vrouw Laura drijft, dreigt de ondergang.

In De terugkeer van de wespendief speelt dit verhaal op de achtergrond, want het is vooral een verhaal over de onontkoombaarheid van het verleden.

Op een dag dat Simon boeken gaat ophalen in zijn huisje in het bos, is hij getuige van een zelfmoord. Door de schok komt een nare jeugdherinnering bij hem naar boven, waarvan de afloop doorgalmt tot in het heden. Als Simon inziet dat hij zijn demonen niet langer kan ontlopen, krijgt hij hulp uit een magisch-realistische hoek.

Pesten

Het is knap hoeveel verschillende verhaallijnen De Jongh in dit boek heeft weten te verwerken. Er zijn actuele thema's als pesten op school en de crisis in het boekenvak, en hoe we moeten aanvaarden dat het leven soms iemand boven het hoofd kan groeien. 

Het thema van de verloren droom, waar dit beeldverhaal zijn titel aan ontleent, biedt ruimte voor een vleugje ornithologie, dat tevens kunstig in de ouverture van het boek is vervat. En de tournure met dat magisch realisme, die een verraste glimlach ontlokte, is precies wat magisch realisme is.

De Jongh laat met goed gekozen scènes de gebeurtenissen uit het verleden inspelen op het heden, waar het verhaal zijn emotionele lading door krijgt.  Tevens is het een vondst om het boekendepot van Simon ver buiten de stad te plaatsen. Hij maakt herhaaldelijk autoritten door het bos, dat telkens de sfeer lijkt aan te nemen van zijn gemoedstoestand. Van licht en lente-achtig tot duistere baldakijnen van overhangende bomen die hem dreigen in te sluiten.

Vlotte strepen

De Jongh's stijl met de vlotte zwarte strepen en lijnen laat veel dynamiek op cruciale momenten toe, met aanstormende treinen en noodweer op straat.

De personages zijn eenvoudig getekend, en door de diepgang in het verhaal zijn de kleine finesses - ronde opengesperde ogen, gefronste wenkbrauwen - al voldoende voor de verbeelding van de emoties. Zorgvuldig en creatief, dit boek.

De terugkeer van de wespendief is verschenen bij Uitgeverij Oog & Blik, De Bezige Bij.

Tip de redactie