Joël Dicker - De waarheid over de zaak Harry Quebert

Melodrama en misdaad houden de Amerikaanse gemeenschap in kleine Aurora in beweging. Na drieëndertig jaar wordt het lijk van een verdwenen meisje ontdekt. 

De grote schrijver Harry Quebert uit Aurora wordt verdacht van de moord op het meisje Nola, wier lijk na 33 jaar wordt opgegraven. Harry was in de dertig toen ze verdween, Nola vijftien.

Het leeftijdsverschil stond als een boze petemoei tussen deze twee verliefden en ach, wat hadden ze het er moeilijk mee. Genoeg tranendal en waterlanders om vijf oogsten suikerrietplantages mee af te vloeien.

En nu wordt Harry "Nola, o Nola" Quebert verdacht van de moord. Een bevriende schrijver uit New York met een writer's block, Marcus Goldman, schiet hem te hulp en gaat amateurspeuren. De mensen in het feeërieke New England-dorpje Aurora blijken opeens de tongetjes los te willen maken voor Goldman.

Hoewel het een geruchtmakende zaak is, heeft Dicker de recherche heel wat steken laten vallen, zodat Goldman makkelijk met hun gatenkaas aan de haal kan. Sterker, met de zaak Quebert ziet hij een kans zijn writer's block te doorbreken.  

Mysterie

Harold Robbins heeft in Joël Dicker een gedegen opvolger gekregen. In De waarheid over de zaak Harry Quebert zijn alle elementen van de smartlaplectuur ruimschoots aanwezig. Knappe mensen, de verboden liefde, een sensationele rechtszaak, moord en stereotiepe personages. En dat in het voorname decor van New England, dat altijd goed is voor sfeervolle achtergrondplaatjes.

En net als bij Robbins heeft het verhaal de diepgang van een vel rijstpapier met dialogen uit een schoolkrant. Het echte mysterie is waarom dit boek in Frankrijk voor een literaire prijs in aanmerking kwam, en dat Dicker De preek over de val van Rome van Jérome Ferrari versloeg om de Prix Tulipe, een nieuwe Nederlandse prijs voor Franse literatuur.

Kabbelt

Er zit geen prikkelende beeldspraak in dit boek, geen inzichten, geen diepere lagen, geen stijlparels, en de personages zijn cliché of karikaturaal. Het kabbelt voort over het oppervlak met stereotiepe figuren. Zie hoe een moeder ploetert als een hoerenmadam om haar dochter aan een goede partij te koppelen.

Zie de Jiddische meme Goldman haar zoon tenenkrommend clichématig betuttelen. En het hart van het verhaal, dat melodrama tussen Quebert en Nola, is als volgt verbeeld:

"Ik hou zo van je."
"En ik van jou, liefste o liefste."
"Maar het kan niet, het kan niet."
"Je houdt niet van me. O, ik wil niet meer leven."

Pulp

Dicker heeft enkele leuke observaties over het boekenvak met inhalige uitgevers die hun schrijvers op de huid zitten en de vergankelijkheid van de roem, maar ook die passages worden weer vlak en in tienerstijl opgekalkt. Qua structuur is deze de whodunnit in Aurora in orde, wat De zaak van Harry Quebert tot een aardige pulproman maakt, maar meer niet. Nola o Nola.

Uitgeverij De Bezige Bij

Lees meer over:

Recensies

Recensies
Lees alle recensies op het gebied van film, muziek, literatuur, theater en kunst. 

Concerten

Concerten
Nederland houdt van livemuziek en dat vertaalt zich in een lijst van concerten. NU.nl zet ze op een rijtje.

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter