Prooi - Michael Crichton

Je zou bijna denken dat auteur Michael Crichton (Jurassic Park, Timeline) op de wetenschap vooruit loopt. Hij verdiept zich in een actueel onderwerp (wat heet, die man is een genie), en laat daar vervolgens zijn eigen fantasie en toekomstvisie op los. En qua fantasie heeft Crichton op dat vlak nauwelijks concurrentie. Zo weet hij het vacuüm tussen fiction en science fiction al jaren in zijn eentje te vullen.

Overigens zou de goede verstaander een lesje uit zijn oeuvre kunnen halen. Immers, welk onderwerp hij ook kiest – wetenschap (Jurassic Park), fysica (Timeline, Sphere), de wet (Disclosure), aërodynamica (Airframe) – aan de abstractie ervan mankeert niets: dat is het natuurlijke proces van de evolutie, zoals Crichton steeds prima weet te verkopen met goed onderbouwde formules en theorieën.

Maar aan de mens mankeert des te meer, want die versjteert de abstractie met hun eigenschappen: hebzucht, megalomanie, onwetendheid en meer van dat soort fraais. Met apocalyptische, soms huiveringwekkende consequenties. Gelukkig maar, anders zou het in Crichton’s boeken nooit misgaan, en juist op het snijpunt van evolutie en menselijke aard weet hij een spannend verhaal te creëren.

Nanotechnologie

In zijn nieuwste, Prooi, is de nanotechnologie aan de beurt: de wetenschap die zich bezighoudt met de meest elementaire dus kleinste deeltjes. In dit boek wordt die nanotechnologie toegepast voor het ontwikkelen van microscopisch kleine uitvindingen, of beter gezegd: de microscopisch kleine productie van machines, computers, chips, en oorlogstuig.

Hoofdpersoon Jack is een werkeloze IT-deskundige, wiens vrouw Julia adjunct-directeur is van een groot bedrijf dat als eerste deze nanotechnologie heeft weten te realiseren. Maar Julia gaat zich steeds gekker gedragen, en als Jack als extern IT-adviseur door haar bedrijf wordt ingehuurd, komt hij er snel achter waarom.

Techno-snufjes

Traditiegetrouw duurt het even voordat de thrill bij Crichton op gang komt. Hij neemt uitgebreid de tijd om alle snufjes en technieken uit te leggen voordat de apotheose zich aandient. Niet dat dit vervelend is, want zoals gesteld, Crichton is een rasverteller en zijn wetenschappelijke uiteenzettingen zijn niet alleen interessant, maar worden ook opgeluisterd met allerlei hypermoderne foefjes en goodies; verrukkelijke boy’s stuff.

Maar Crichton heeft nog meer pijlen op zijn boog, want hij voert de spanning verder op met genetische manipulatie en biologische dwalingen; in combinatie met nanotechnologie niet iets wat in verkeerde handen terecht moet komen. Het is allemaal actueel en dichtbij genoeg om van Prooi een meeslepende techno-thriller te maken.

(Prooi – Michael Crichton. Uitgeverij Luitingh-Sijthoff)

Tip de redactie