Dennis Lehane – Nachtleven

Epische misdaadroman over de opkomst en carrière van een Amerikaanse gangster in de jaren twintig.

Wat de Amerikaanse drooglegging vooral heeft gebaard, waren wijdverbreide corruptie en steenrijke gangsters.

Het was ook de periode van de beurskrach en de vraag naar alcohol steeg navenant. Legendes als Al Capone sponnen garen bij de drooglegging.

De beste herinneringen aan deze tijd zijn de glorieuze film noirs, met gangsters en de platinablonde femmes fatales. Lehane’s misdaadroman Nachtleven lijkt een hommage aan dat tijdsbeeld. Zijn hoofdpersonage is Joseph 'Joe' Coughlin, een jonge Ierse crimineel uit Boston die zich opwerkt tot een grote jongen in de onderwereld.

De zoon van

Mocht de naam Coughlin bekend in de oren klinken: hij is de zoon van Danny Coughlin, de agent uit Lehane’s De infiltrant (2008). Danny is inmiddels op leeftijd en ziet met lede ogen toe hoe zijn jongste telg zich in het criminele circuit begeeft. Toch heeft de ouwe Coughlin iets wél goed gedaan, want in deze roman is Joe’s kloppende geweten een constante factor.

Een consciëntieus personage is opmerkelijk in het segment Grote Misdaadverhalen, waarin de glamour van de onderwereld vaak eenzijdig wordt belicht als de meeste actie zich binnen dat circuit afspeelt. Macht, vrouwen, geld: wat maffiosi willen hebben, pakken ze, in tegenstelling tot de brave burgerman die zucht onder de belastingdienst, sleur en rode stoplichten en met schuine ogen naar de ongebonden penozebende loert.

Het gangsterdom

Joe is geen bloem der natie en ook hij wordt aangetrokken door de illusie van eigenmacht. Maar door zijn instelling onderscheidt hij zich van de overige gangsters en vaak zelfs van de politici, bestuursleden en rechercheurs, die als corrupt cement een muur van misdaad bijeenhouden. De drooglegging was een geoliede machine waar veel mensen tot aan hun nek in zaten, en het eigenlijk nauwelijks nog iets uitmaakte of je rijk werd van steekpenningen of van illegale stook of smokkel.

Op dat punt heeft Lehane de klassieke noir al ver overschreden en is Nachtleven een indrukwekkend epos noir. De auteur schetst een alomvattend beeld van een samenleving waarin het fundament voor het Amerikaanse gangsterdom werd gelegd en hoe het kon gedijen, om er nooit meer uit te verdwijnen.

Als Joe wordt 'uitgezonden' naar Florida om daar de rumbusiness te leiden, vult Lehane het stuk Amerikaanse geschiedenis aan met de strijd die de Cubanen voeren, de bemoeienissen van de VS in andere Zuid-Amerikaanse landen en de praktijken van de Ku Klux Klan.

De man en de vrouwen

De femme fatale die Joe’s hart aan het begin van het verhaal breekt, wordt vervangen door complexere vrouwspersonen. Een van de twee is een jonge drugsverslaafde, het directe resultaat van de maffiapraktijken die in het genre nooit op deze indringende manier in het plot worden betrokken.Na haar ommekeer groeit ze zelfs uit tot een wisselwachter in het verhaal.

Joe's standvastigheid krijgt zijn beslag door vrouw drie, een Amerikaans-Cubaanse. Een krachtige persoonlijkheid en de morele filter die Joe nog meer dan tevoren zijn rol het milieu in overweging doet nemen. Zelfs zijn rol op aarde an sich. Is er eigenlijk iets wat Lehane niet op fenomenale wijze in deze misdaadroman heeft verwerkt? Ik dacht het niet.

Uitgeverij Ambo | Anthos
Vertaling Bert Meelker

Lees meer over:
Tip de redactie