Ayad Akhtar - De hemelverdiener

Laatste update:  16 maart 2012 16:16 info

Vlotte roman over de Pakistaanse gemeenschap in Amerika, een amalgaam van uiteenlopende opvattingen: van rabiate gelovigen tot rabiate atheïsten.

Met de proloog heeft Akhtar de toon gezet. Zijn hoofdpersonage, Hayat, zit in het publiek bij een sportwedstrijd en koopt een worstje bij de venter.

"Rundvlees hoor", zegt hij met klem. Maar als hij het vettige wikkel verwijdert, blijkt hij toch een varkensworstje te hebben. Aarzelend neemt hij een hap, zich half schrap zettend of er vanuit de lucht een zwerm woedende wraakengelen met zwarte tanden zich op hem zal storten.

Er gebeurt niets. Geen bliksem, geen wraakengelen, geen hellevuur. De Hayat die het stadion uitloopt en een wandeling onder de blauwe lucht maakt, voelt zich een bevrijd man.

Twee tegenovergestelde werelden samengevat in twee pagina’s. Maar zo gladjes gaat het ontsnappingsproces niet.

Vriendin

Later ontmoet Hayat zijn joodse vriendin (sleeping with the enemy, toe maar), en dist haar zijn levensverhaal op. Met spitsvondige humor en gevoelige passages, soms van dik hout zaagt men planken, maar soepel en ontspannen verteld en diepzinnig genoeg voor een geloofwaardig kijkje in de Pakistaanse keuken in Amerika.

Hayat behoort tot de immigrantenfamilie Shah die goed heeft geboerd in de VS. Zijn vader is een steile atheïst en schuinsmarcheerder die niets van welk geloof dan ook moet hebben. De moeder is mild islamitisch ingesteld maar heeft meer op met haar Pakistaanse roots dan met het geloof.

Huwelijk

Hayat is twaalf als zijn moeders vriendin Mina bij hen komt logeren om aan een gearrangeerd huwelijk te ontkomen. Ze is jong, beeldschoon en warm, én gelovig op een spirituele manier. Uit jeugdige kalverliefde raakt Hayat in de ban van haar geloofsbeleving, en tot groeiende ergernis van zijn vader wordt het ventje met de dag islamitischer.

De andere familieleden van deze Pakistaanse familie representeren de staalkaart aan uiteenlopende meningen in de Pakistaans-islamitische gemeenschap. Zo is er de oom die moppert op alles wat Amerika vertegenwoordigt (ook tot ergernis van Hayats vader: "Wat moet hij dan hier, potjandorie!").

Er is een hypocriete oom die zich moslim noemt en verder alles doet wat verboden is, giftige tantes die hun kinderen het leven zuur maken, hellevegen van schoonmoeders en vaders die hun dochters met de beste bedoelingen uithuwelijken aan monsters van echtgenoten, enzovoorts.

Rode dramadraad

De rode dramadraad in het verhaal is Hayats verering voor zijn Mina, die een onafhankelijk leven wil maar aan alle kanten wordt ingedamd door traditionele levenswijzen en misogynie.

Als de jonge Hayat zich - ten onrechte - door haar verraden voelt, zet zijn kalverliefde hem aan tot een daad met tragische, verstrekkende gevolgen. En zo vertelt Akhtar vlot Hayats levensverhaal, van een devote derwish in de dop tot aan een man die zich bevrijd voelt door een varkensworstje.

Geloof

Een roman waarin zowel de mooie kanten van een geloof worden belicht als de tragische, de verdeeldheid in een gezin en de twijfel tussen tradities en het leven in een land dat andere eisen stelt.

Akhtar is daarbij veramerikaniseerd genoeg om er geen klaaglied van te maken, en dat leest wel ja zo prettig.

Uitgeverij Cargo
Vertaling Ko Kooman  


Beoordeling:
Reageer op dit artikel:
Stuur door:
Deel artikel:

Eerdere berichten

Eerder

Facebook

Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook.

Lees meer

Boekverfilming

12 Years a Slave, De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween en Philomena maken momenteel de meeste kans op de Parel: de prijs voor de beste boekverfilming van 2014.

Lees meer en stem