Auteur Natter lapt ongeschreven regels aan de laars

AMSTERDAM - Zijn eerste boek Begeerte heeft ons aangeraakt was een succes. "Maar als kunstenaar wil je natuurlijk altijd beter, mooier, groter", zegt schrijver Bert Natter in een interview met NU.nl over zijn nieuwe roman.

Foto:  Bob Bronshoff

Voor zijn eerste literaire werk ontving oud-uitgever en redacteur Natter de Selexyz Debuutprijs én de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs. Volgende week verschijnt zijn langverwachte tweede roman: Hoe staat het met de liefde?

Hoofdpersonage Maria is een gesjeesde student neuropsychologie. Met geld van haar moeder heeft ze een boekhandel overgenomen in Baarn.

Boven de zaak bewoont ze een kleine etage. Haar vriendin Welmoed heeft alles wat haar hartje begeert: een groot huis, een druk sociaal leven en een knappe man: de psychotherapeut Felix. Samen met hem heeft ze drie kinderen.

Uw debuut schiep hoge verwachtingen. Was het lastig om daarmee om te gaan bij het schrijven van de tweede roman?

"Als kunstenaar wil je natuurlijk altijd beter, mooier, groter. Ik wilde vooral iets anders maken. Het was eenvoudig geweest, nog niet eens zo heel erg eenvoudig overigens, om gezien het succes voort te borduren op Begeerte heeft ons aangeraakt, waarin de vuurwerkramp in Enschede een centrale rol speelt.

Ik heb er met een vroegere versie van mijn nieuwe boek tegenaan geschuurd. In eerste instantie was Maria bevriend met een Amerikaanse docente die als haar aanstelling niet wordt verlengd tijdens een vergadering met een machinegeweer om zich heen begint te schieten."

En toen kwam het drama in Alphen aan de Rijn?

"Inderdaad. Ik vond die scène, hoewel echt gebeurd, al een beetje too much, maar na die schietpartij in Alphen dacht ik helemaal: dit moet ik eruit halen.”

Er is een ongeschreven wet: vermijdt in een titel de grote woorden zoals 'haat', 'dood' en 'liefde'.

"Als schrijver lap ik geschreven en ongeschreven wetten het liefst aan mijn laars. Wie wil er nu niet over de liefde lezen? Welke auteur schrijft daar eigenlijk niet over? Wanneer je zo nadrukkelijk over een groot thema schrijft moet je het grote gebaar proberen te mijden.

Daarom heb ik de setting van het verhaal bewust klein gehouden, of eigenlijk in elke nieuwe versie die ik schreef steeds kleiner gemaakt. Ik heb het idee dat op die manier het drama aan het slot zo heftig als mogelijk bij de lezer binnenkomt."

Speelt daarom Texel een rol?

"Maria is geboren op een eiland. Wanneer ze dus terug wil naar haar wortels zal ze die stap bewust moeten maken. Als je verleden bijvoorbeeld in Bussum of Baarn ligt, dan is het mogelijk dat je daar een keer per ongeluk terecht komt. Op een eiland is dat onmogelijk: daar kom je niet toevallig, daar moet je bewust naartoe. En weer vandaan.”

U schrijft heel overtuigend uit het perspectief van een vrouw. Was dat lastig?
“Verbazingwekkend genoeg was het niet moeilijker dan het schrijven vanuit het gezichtspunt van een man. Ik maakte een foutje toen Maria als een kerel op haar fiets stapte, dat wel, maar gelukkig zag ik dat in de drukproef."

Voor de seksscène met dubbele bodem verdient u een prijs.

"Dank u. Het is mijn ambitie de lezer de emoties die ik in een boek stop lijfelijk te laten voelen. Horatius zegt: “als jij, schrijver, wilt dat ik, lezer, huil, dan zul je eerst zelf moeten huilen”. Bij een erotische scène wil ik graag dat de opwinding die personages voelen bij de lezer landt.

In eerste instantie was het een vrij gewone seksscène. Ik heb daar ontzettend lang aan gesleuteld om er inderdaad een extra lading aan te geven, waarin de ene geliefde onder het vrijen een verhaal vertelt over een eerder beleefde seksnacht met een beroemde schrijver. Je weet als lezer niet wat waar is en wat niet.

Ik heb nog steeds het idee dat het hoofdstuk net iets te lang is, maar ik vind dat je af en toe de grenzen van de lezer moet opzoeken."

Maria en Welmoed benijden elkaars leven. Hoe staat het nu met de liefde?

"Ja, dat is het gekke. Maria zou Welmoeds gezinsleven willen leiden, al weet ze dat Welmoed er niet gelukkig van wordt. Welmoed is jaloers op de vrijheid van Maria, maar ziet ook dat Maria er juist onder gebukt gaat.

Toch willen ze wat de ander heeft. Bij leesclubs vragen mensen mij wel eens: wat is het thema van uw boek? Geen idee, maar over Begeerte heeft ons aangeraakt zeg ik dan maar: van de regen in de drup. Mensen schrijven dat dan ijverig op. Voor Hoe staat het met de liefde? moet ik nog wat verzinnen.

Buurmans gras is altijd groener?

Dat is een goeie! En dan omdat het over vrouwen gaat: buurvrouws gras is altijd groener.