Adam Levin - De instructies

Laatste update:  19 januari 2012 14:56 info

Vuistdikke pil over de (citaat) 'krankzinnige, wijze, grappige, onverbeterlijke, verontrustende en goddelijk geïnspireerde tienjarige Gideo Maccabee'.

Een hele reeks adjectieven om te bekrachtigen, maar met ruim 1200 pagina’s komt Levin een heel eind.

Hij wordt vergeleken met Holden Caulfield, deze bijzondere Gideon. Caulfield is het prototype van de getroebleerde jongere met een te volwassen kijk op de wereld, een romanpersonage dat door J.D. Salinger in graniet is gebeiteld met The Catcher in the Rhye.

Gideon zou in de wandelgang te boek staan als onhandelbaar rotjoch wanneer je als docent zijn dossier mocht inzien. Hij wordt van elke school getrapt en lijkt voor geen enkele aanpak vatbaar.

Dan weet je als lezer hoe laat het is (zeker gezien het volume van deze roman): het probleem van de volwassenen is dat ze Gideon niet begrijpen, noch zijn onorthodoxe kijk op een wereld waarin hij zich aan alle kanten beknot voelt.

Messiaans

Dat levert door de hele roman een vermakelijke interactie op tussen kortzichtige volwassenen en de groep jonkies in de Kooi. De Kooi is een school voor onhandelbare kinderen, die zich hier maar al te graag laten mennen door deze minderjarige roerganger.

Het is een vorm van adoratie die bij de belhamel Messiaanse eigenschappen ontketenen. En griezelig (en geestig) wijze bovendien, wanneer hij in zijn ellenlange epistels - waarin hij zijn frustraties over de beperkingen van zijn bestaan ventileert - niet terugdeinst voor het aanhalen van Noam Chomsky en Philip Roth.

Taalspielerei

De keus om Gurion Maccabee gedurende drie dagen bijna als een geheim agent te volgen, die alle handelingen en gedachten van zijn object tot op de seconde vastlegt, leidde tot een pil van ruim 1200 pagina’s.

Met briljante, bijna manische passages, experimentele taalspielereien, afgewisseld met stukken in een bedaarder tempo; een stijl die te scharen is onder het contemporaine, scherpzinnige geluid van de schrijversclan met Dave Eggers en David Foster Wallace als sierjuwelen.

Die conclusie trok Eggers zelf ook, getuige zijn aanbeveling die op de cover prijkt. Het resultaat is aanstekelijk, soms warrig en over-the-top, en gek genoeg vaak ook ontroerend; soms kunnen jonkies met een te volwassen kijk op de wereld maar beter gewoon jonkie zijn.

Uitgeverij: Lebowski
Vertaling: Maaike Bijnsdorp, Ton Heuvelmans, Edzard Krol en Lucie Schaap


Beoordeling:
Reageer op dit artikel:
Stuur door:
Deel artikel:

Eerdere berichten

Eerder

Facebook & Twitter

Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter.

Lees meer

Richard Flanagan

De Australiër Richard Flanagan heeft dinsdag de Man Booker Prize voor fictie gewonnen. Hij kreeg de prestigieuze prijs voor zijn boek The Narrow Road to the Deep North, een verhaal over oorlog en de nasleep ervan.

Lees verder

Verfilmen

Het boek De A van Abeltje van Annie M.G. Schmidt wordt verfilmd. Het is het vijfde jeugdboek van de schrijfster waar een filmbewerking van wordt gemaakt.

Lees verder