Cesare Pavese - Het grote vuur

Cesare Pavese (1908 – 1950) is een van de grootste literaire zonen van Italië. Het grote vuur is de enige roman die tot nu toe onvertaald was gebleven in het Nederlands.

Pavese schreef romans, poëzie, verhalen en essays. Daarnaast hield hij een dagboek bij (Leven als ambacht) waarin hij zijn eigen falen genadeloos becommentarieerde en waarin hij feitelijk zijn zelfmoord aankondigde.

Silvia en Giovanni uit Het grote vuur wonen in de stad en hebben een moeizame relatie die zo goed als over is. Silvia krijgt een telegram vanuit haar geboortedorp. Ze moet terstond terug naar huis, maar durft niet op bezoek bij haar moeder en stiefvader die ze al jaren niet meer heeft gezien.

Ze vraagt Giovanni mee als een soort chaperonne. Hij stemt direct toe met het idee dat de relatie weer zal opbloeien. Al heeft hij ergens in zijn achterhoofd ook wel het idee dat het vergeefse moeite is. Al vanaf de eerste zinnen sijpelt de tragiek door.

Liefde

De liefde komt in het dorp nog meer onder druk te staan omdat niets is wat het lijkt. Giovanni weet langzaam Silvia’s verleden te doorgronden en haar uit zijn hoofd te bannen. Een wrede bevrijding. Mensen worden bepaald door hun omgeving en hun afkomst.

Deze beklemmende roman is geschreven vanuit wisselend perspectief samen met redactrice en schrijfster Bianca Garufi. Pavese en Garufi nemen bij monde van Giovanni en Silvia om en om het woord.

De beide protagonisten gebruiken elkaar om met zichzelf en met hun verleden in het reine te komen.

Spiegeleffect

Het spiegeleffect geeft de lezer twee verschillende beelden die samen de liefdesgeschiedenis c.q. het drama lijken te schetsen. Lijken, niets is immers wat het lijkt. Zowel Pavese, een meester in het beschrijven van onbeantwoorde liefdes en verwrongen familierelaties, als Garufi beheersen namelijk als geen ander de kunst van het zwijgen in de taal.

Mogelijkerwijs heeft deze roman ook een autobiografisch element. Beroepsvorsers naar het leven van Pavese zien in de beide personages de schrijver en zijn muze zelf terug. Het is waar dat ze een moeizame verhouding hebben gehad en dat Garufi een huwelijksaanzoek heeft afgewezen.

Levensloop

Zoals bij vele grootheden overstijgt de levensloop van Pavese helaas zijn werk, waarschijnlijk mede ingegeven door zijn zelfmoord op de toppen van zijn roem. Het nodigt uit tot speculatie. Interessant is dat onlangs de correspondentie tussen de twee schrijvers is ontsloten.

Het grote vuur wekt de indruk onaf te zijn. Maar ook hier geldt: niets is wat het lijkt. Door de twee gezichtspunten en het open einde krijgt de lezer de kans om met het gebodene het verhaal te reconstrueren.

Het noodlot is onafwendbaar, maar het is dragelijker als het op zo’n wonderschone manier wordt verwoord. Het is, ondanks de geringe omvang, een volwaardige roman waar je niet alleen stil bij moet, maar ook wil blijven staan.