'Sherlock Holmes-reprise moet lezers naar origineel trekken'

AMSTERDAM - Anthony Horowitz trok met een reprise van Sherlock Holmes, Het Huis van Zijde, de stoute schoenen aan door in de voetsporen van aartsvader Sir Arthur Conan Doyle te treden. De auteur vertelt NU.nl over de onverwoestbare aantrekkingskracht van Sherlock.

Foto:  Thinkstock

Hoe zat het precies met de Doyle-dynastie, die waren toch altijd tegen 'een nieuwe Holmes'?

"De erven Doyle besloten dat een contemporaine schrijver een nieuwe Sherlock Holmes kon creëren, waarna hun agent mij benaderde. Ik heb hen zelf nooit persoonlijk ontmoet. Ik heb hen ook niet vooraf verteld welke ideeën ik over het boek had en hoefde ook mijn manuscript niet te laten lezen. Het was erg belangrijk voor me op het boek naar mijn eigen inzichten te kunnen schrijven."

Je zou zeggen dat alleen waaghalzen een nationaal erfstuk als Sherlock Holmes durven te evenaren. Wat deed u besluiten de uitdaging aan te gaan?

"Ik heb me nooit in die zin door Dolye laten 'intimideren'. Ik ben gewoon een enorme fan van Sherlock Holmes en zou deze opdracht nooit hebben aanvaard als ik niet zeker wist dat ik het tot een goed einde zou weten te brengen. Doyle heeft me geïnspireerd het onderste uit de kan te halen, en zo werd Het Huis van Zijde mijn beste boek tot nu toe. "

Waren er leden van de Doyle-society die moord en brand schreeuwden?

"Integendeel, ik kondigde mijn boek aan tijdens een galadiner dat door de Sherlock Holmes-society was georganiseerd. Ze waren niet direct in extase, maar ze waren er ook niet op tegen. Na het verschijnen van mijn boek kwamen er louter positieve reacties van de diverse aan Holmes gerelateerde clubs - je zou versteld staan hoeveel van die verenigingen er zijn."

Moest u voortdurend alert zijn op een Victoriaans aandoende schrijfstijl?

"Het was een kwestie van de knop omzetten. Voordat ik begon, las ik alle Doyles nog eens door en probeerde Doyle’s toon te vatten. Gelukkig heeft hij een bijzonder distinctieve stijl. Mijn belangrijkste taak was om onzichtbaar te blijven, en niet te veel van mijn eigen persoonlijkheid en ideeën aan het bronmateriaal toe te voegen - al moesten plot en narratieve structuur op een modern publiek worden aangepast."

Er waait een nostalgische wind door Europa. Herkent u dat en zo ja, was het schrijven van Sherlock een bevredigende ervaring?

"Ik werd niet zozeer gedreven door nostalgie. Het is eerder een hang naar de waarheid. Mensen weten vandaag de dag amper wat er écht aan de hand is in Europa en in de rest van de wereld, en politici waren nog nooit zo schimmig. De detective, Holmes in het bijzonder, legt de waarheid, de absolute waarheid bloot. Dat is volgens mij de grote aantrekkingskracht. "

Wat zou u tegen lezers willen zeggen die nog nooit een Doyle hebben gelezen?

"Doyle was een uitzonderlijk man. Een avonturier, een pionier, een vernieuwer en bovenal een uitstekende schrijver. Met Sherlock heeft hij een van de grootste en meest onverwoestbare personages in de fictie geschapen, met originele verhalen die uniek zijn door hun elegantie en prachtige sfeerbeelden. Ik hoop dat Het Huis van Zijde de mensen naar de oorsprong weet te lokken. "